Uzasadnienie
A. B., reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego – ojca Y.. B. (zwana dalej: "wnioskodawczynią") złożyła do Sądu urzędowy formularz PPF z dnia 27 listopada 2018 r., jako przedmiot zaskarżenia wskazując postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2018 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazała, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z danych zawartych na urzędowym formularzu PPF wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie wraz z ojcem i matką. Wnioskodawczyni po ukończeniu Gimnazjum, uczy się w szkole - opłata za naukę wynosi 500 zł miesięcznie. Jedyny dochód uzyskuje ojciec wnioskodawczyni - wynagrodzenie za pracę w wysokości 3217 zł brutto (2219,71 zł netto). W Polsce rodzina nie posiada żadnego majątku, zaś majątek na Ukrainie został utracony w czasie działań wojennych (miejscowość [...], obw. [...]).
Wnioskodawczyni wymieniła następujące wydatki: opłata za wynajem mieszkania – 400 zł, opłata za media – 80 zł, opłata za naukę w szkole – 500 zł, opłata za przejazdy środkami komunikacji miejskiej – 180 zł. Do wniosku dołączyła dokumenty potwierdzające podnoszone przez nią informacje.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 243 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną wnioskodawczyni wzięto pod uwagę, że skarżąca i jej rodzice nie posiadają żadnego majątku w Polsce. Jedyne źródło utrzymania trzyosobowej rodziny stanowi wynagrodzenie za pracę otrzymywane przez ojca wnioskodawczyni – w wysokości 2219,71 zł netto miesięcznie. Biorąc pod uwagę wymienione przez wnioskodawczynię w rubryce nr 11 formularza wydatki (1160 zł, bez uwzględnienia wyżywienia) oraz aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego należało uznać, że wnioskodawczyni wykazała, że poniesienie kosztów sądowych oraz profesjonalnej pomocy prawnej, przekracza jej możliwości finansowe. W tym stanie rzeczy nieudzielanie jej prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem strony prawa do Sądu.
Z tych względów na podstawie art. 243 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia