Uzasadnienie
Skarżący M. K. we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że nie posiada żadnego majątku, nie uzyskuje żadnego dochodu, jest osobą bezrobotną od 1979 roku, a od 2002 roku - również osobą bezdomną.
Pismem z dnia 7 maja 2007 roku Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie informacji o wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie i źródłach ich pokrycia, oraz przedłożenia wszelkich dokumentów świadczących o jego trudnej sytuacji materialnej. Powyższe wezwanie doręczone skarżącemu 15 maja 2007 roku, pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wynika z tego, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym, zgodnie z art. 252 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony, obejmujące dokładane dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach.
Należy jeszcze raz podkreślić, że skoro na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, musi on przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Prawidłowo wypełniony wniosek o przyznanie praw pomocy, zawierający informacje o posiadanych przez stronie aktywach, nie jest bowiem wystarczającym dowodem na okoliczność, ze strona nie jest w stanie zgromadzić funduszy niezbędnych do prowadzenia procesu.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał co prawda, w formularzu PPF, że jest osobą nieposiadajacą żadnego majątku, bezrobotną i bezdomną, jednakże zdaniem Sadu, informacje zawarte w formularzu w części dotyczącej uzyskiwanych dochodów należy uznać za niewiarygodne. Skarżący nie wyjaśnił mimo wezwania Sądu, z czego pokrywa koszty codziennego utrzymania; w sytuacji gdy nie osiąga żadnego dochodu ani nie posiada żadnego majątku, nie sposób stwierdzić, że faktycznie znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Skoro M.K. nie wykazał w sposób dostateczny, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do skorzystania z pomocy państwa, z mocy art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.