Uzasadnienie
Pismem datowanym 23 marca 2005r. pełnomocnik skarżącej, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniósł o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, iż w dniu 5 listopada 2004r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi - skargę na bezczynność Ministra, zaś organ administracji w ustawowym terminie trzydziestu dni nie przekazał jej Sądowi.
Kolejnym pismem, datowanym 14 maja 2005r., pełnomocnik cofnął wniosek z dnia 23 marca 2005r. i wniósł o umorzenie postępowania.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), który będzie miał tu zastosowanie stosownie do treści art. 64 § 3 powołanej ustawy, w przypadku cofnięcia wniosku przez skarżącego Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko w sytuacji, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W pozostałych przypadkach cofnięcie skargi wiąże Sąd a postępowanie umarza się.
W ocenie Sądu cofniecie wniosku jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 zdanie trzecie cytowanej wyżej ustawy.
Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.