Uzasadnienie
G. S. (dalej "skarżący") wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że został pozbawiony możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowego z uwagi na zakończenie procedury uchodźczej oraz pozbawienie go ochrony na terytorium RP. Skarżący, wobec uzyskania odmownej decyzji o nadaniu statusu uchodźcy, nie ma możliwości legalnego zarobkowania.
Wnioskodawca w piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych. Od października 2013 r. nie otrzymuje żadnych świadczeń z Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Aktualnie uzyskuje niewielkie dochody z pracy dorywczej w wysokości 250-350 zł miesięcznie. Wnioskodawca wraz z żoną zamieszkują u znajomych, z tego też względu nie ponoszą kosztów wynajmu mieszkania.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz piśmie z dnia 7 stycznia 2014 r. uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Skarżący do dnia wydania zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, tj. 24 października 2013 r. otrzymywał pomoc socjalną. Jednak pomoc ta, z uwagi na negatywną decyzję, została skarżącemu odebrana po 60 dniach od wydania przedmiotowej decyzji. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani przedmiotów wartościowych. Obecnie utrzymuje się dzięki pomocy znajomych, u których czasowo zamieszkuje. Wskazane okoliczności potwierdzają, że skarżący nie posiadając wystarczających dochodów nie jest w stanie poczynić oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na pokrycie kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, które mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, a jedyne źródło jego utrzymania stanowi praca dorywcza oraz doraźna pomoc osób bliskich, nie ulega wątpliwości, że nie jest on w stanie wygospodarować środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy, w szczególności brak stałych dochodów oraz majątku, który mógłby spieniężyć, pozwala na stwierdzenie, że zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.