Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 listopada 2013 r. T. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę dotyczącą odmowy przekazania przez Prokuratora Okręgowego w W. jego skargi na bezczynność Prokuratora Okręgowego w W. w przedmiocie doręczenia postanowienia Prokuratury Rejonowej [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...].
W odpowiedzi na wniosek Prokurator Okręgowy w W. wniósł do jego odrzucenie jako niedopuszczalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż Sąd przyjął, że żądanie skarżącego dotyczy wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. - zwaną dalej Ppsa) za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz aktami sprawy.
Zgodnie z art. 54 § 1 Ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (art. 55 § 1 Ppsa). Dlatego złożoną skargę należało zakwalifikować jako wniosek o wymierzenie grzywny.
Przechodząc do oceny wniesionej skargi Sąd uznał, że podlega ona odrzuceniu, ponieważ Prokurator Okręgowy nie jest organem administracji. Dlatego niedopuszczalne jest wymierzenie mu grzywny o której mowa w art. 55 § 1 Ppsa.
Wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w ustawowym terminie możliwe jest jedynie w stosunku do organów administracji.
Pojęcie organów administracji zostało usystematyzowane w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej zwaną Kpa). I tak organy wymienione w art. 1 pkt 1 Kpa określa się mianem organów administracji w znaczeniu ustrojowym, natomiast inne organy państwowe i podmioty gdy są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1 Kpa określa się mianem organów administracji w znaczeniu funkcjonalnym. W art. 5 § 1 pkt 3 Kpa wymieniono podmioty, zaliczane do organów administracji publicznej. Są nimi: ministrowie, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej) i organy jednostek samorządu terytorialnego.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 Ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś zgodnie § 2 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 Ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zgodnie z treścią art. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.) prokuratura, jest organem ochrony prawnej zobowiązanym do strzeżenia praworządności oraz czuwania nad ściganiem przestępstw. Prokurator nie jest zatem organem administracji publicznej ani w znaczeniu ustrojowym, ani w znaczeniu funkcjonalnym.
Z tego względu niedopuszczalne jest wniesienie skargi w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.