Uzasadnienie
T. B. i W. R., reprezentowani przez adwokata J. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie reformy rolnej. W skardze tej zawarty był m. in. wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przesyłając omawianą wyżej skargę oraz akta sprawy poinformował, że decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] listopada 2010 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania zgodnie ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.) powinno skutkować obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 P.p.s.a.
Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 P.p.s.a.).
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie innej (niż określone w lit. a i b przepisu) wynoszą 240 zł.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.