Uzasadnienie
W dniu 11 października 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek J. N. o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za nieprzekazanie w terminie o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.) skargi J. N. z dnia 14 czerwca 2006 r. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, polegającą na nierospatrzeniu skargi z dnia 30 stycznia 2006 r. w przedmiocie zawyżenia opłaty sądowej.
Odpowiadając na wniosek J. N. o wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi, Minister Sprawiedliwości w piśmie z dnia 23 listopada 2006 r. wyjaśnił, że wnioskodawca pismem z dnia 30 stycznia 2006 r. skierowanym do Ministerstwa Sprawiedliwości, złożył skargę na "niewłaściwe działanie administracyjne i formalne sądu" w sprawie zawyżenia przez Sąd Rejonowy dla W. opłaty od złożonego przez niego zażalenia w toczącej się przez ww. sądem sprawie cywilnej. Pismem z dnia 9 kwietnia 2006 r. J. N. wezwał Ministra Sprawiedliwości do rozpatrzenia omawianej skargi, a następnie pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. wniósł skargę na Ministra Sprawiedliwości, zarzucając, w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., bezpodstawne zaniechanie i niewykonanie innych czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W dniu 24 listopada 2006 r. powyższa skarga z dnia 14 czerwca 2006 r. wraz z odpowiedzią na skargę została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z wnioskiem o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że sprawa objęta niniejszą skargą nie jest sprawą sądowoadministracyjną w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie przysługuje na nią skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W związku z powyższym, w ocenie Ministra Sprawiedliwości, wniosek o wymierzenie grzywny za nieterminowe przekazanie skargi, nie powinien zostać uwzględniony.
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2007 r. (sygn. akt IV SO/Wa 95/06), Wojewódzki Sąd Administracyjny w odrzucił skargę J. N. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nierozpoznania skargi z dnia 30 stycznia 2006 r. na zawyżoną opłatę sądową. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że rozpoznanie skarg kierowanych przez skarżącego do Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zawyżenia opłaty sądowej, nie następuje w formie rozstrzygnięcia, które w świetle przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro zatem udzielenie przez Ministra Sprawiedliwości odpowiedzi na żądanie J. N., nie należało do aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego, Sąd skargę na bezczynność organu w tym przedmiocie uznał za niedopuszczalną i odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, iż Sąd rozpatrujący przedmiotową sprawę w pełni podziela pogląd wyrażony w powołanym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2007 r. (sygn. akt IV SO/Wa 95/06) o niedopuszczalności skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie nierozpoznia pisma skarżącego z dnia 30 stycznia 2006 r. na zawyżoną opłatę sądową. Minister Sprawiedliwości w świetle przepisów prawa nie był zobowiązany do podjęcia działań, czy aktów w sprawie żądań J. N. zawartych w skardze z dnia 30 stycznia 2006 r., które podlegałyby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zatem w takim przypadku sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w tym zakresie.
W związku z powyższym brak jest również podstaw do wymierzenia Ministrowi Sprawiedliwości grzywny z tytułu nieprzekazania do Sądu - w terminie przewidzianym w art. 54 § 2 P.p.s.a. - skargi wnioskodawcy z dnia 14 czerwca 2006 r. w przedmiocie nierozpatrzenia pisma skarżącego z dnia 30 stycznia 2006 r. w sprawie zawyżenia opłaty sądowej.
Należy bowiem mieć na uwadze, że wymierzenie organowi grzywny, określonej w art. 55 § 1 P.p.s.a., służy zdyscyplinowaniu organu do terminowego przekazania skargi skierowanej do sądu administracyjnego wraz z aktami, w sprawie należącej do właściwości tego sądu, tj. z katalogu spraw zawartych w art. 3 § 2 omawianej ustawy. Za niedopuszczalny zatem należy uznać wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy, gdy dotyczy sprawy niepodlegającej kontroli sądu administracyjnego, tak jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.