Uzasadnienie
H. M. - dalej: "wnioskodawczyni" - złożyła w dniu 16 września 2019r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w sprawie realizacji wyroku tegoż Sądu z 11 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2044/14 z żądaniem wymierzenia grzywny.
Zgodnie z zarządzeniem Sądu z 16 września 2019 r. ww. skarga na bezczynność została zarejestrowana pod sygn. IV DK/Wa 138/19 i przekazana do Wójta Gminy [...] w trybie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a, w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy.
W dniu 25 lutego 2020 r. Sąd ponownie wezwał Wójta Gminy [...] o pilny zwrot skargi H. M. z 16 września 2019 r., udzielenie odpowiedzi na skargę i nadesłanie akt sprawy, informując organ iż od przekazania skargi w trybie art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. minęło ponad 5 miesięcy, a organ nie zastosował się do nałożonego obowiązku. W dniu 24 sierpnia 2020 r. Sąd ponowił wezwanie dla Wójta Gminy [...]. Do dnia dzisiejszego organ nie zwrócił skargi, nie udzielił odpowiedzi na skargę oraz nie nadesłał akt sprawy.
W związku ze złożeniem przez H. M. w dalszej korespondencji wniosku o wymierzenie grzywny, zgodnie z zarządzeniem Sądu z 5 listopada 2020 r. zarejestrowany został pod sygn. akt IV SO/Wa 99/20 wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 §1 ustawy p.p.s.a. jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi i odpowiedzi na skargę do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. Ponadto wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości.
W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 16 września 2019 r. i w dniu 20 września 2019 r. została przekazana do organu celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt sprawy. Organ otrzymał skargę w dniu 25 września 2019 r. (v. zpo), zatem termin zakreślony przez ustawodawcę do zwrotu skargi oraz nadesłania odpowiedzi na skargę i akt sprawy upłynął 25 października 2019 r. Do dnia dzisiejszego pomimo dwukrotnych dodatkowych wezwań Sądu tj. 25 lutego 2020 r. i 24 sierpnia 2020 r. organ nie zastosował się do nałożonego obowiązku.
Na marginesie wskazać tylko należy, iż obowiązek przewidziany w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, a w szczególności organ nie jest uprawniony do kontroli formalnej skargi, czy też oceny jej dopuszczalności (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2010 r., I OZ 222/10 oraz z dnia 28 lutego 2012 r. I OZ 96/12, CBOSA, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt IV SO/Wa 29/16, CBOSA).
W rozpatrywanej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną za naruszenie art. 54 §2 ustawy p.p.s.a.
Wysokość wymierzonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania organu w bezczynności oraz podjęte przez organ działania w celu załatwienia sprawy.
Sąd uwzględniając zatem w niniejszej sprawie, że organ przekroczył trzydziestodniowy termin o blisko 18 miesięcy i do dnia dzisiejszego nie wykonał nałożonego na niego obowiązku uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów, o których mowa wyżej (dyscyplinujących, represyjnych i prewencyjnych).
W związku z powyższym, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.