Uzasadnienie
Biuletyn Informacji Publicznej Spółka z o.o. w W., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niedoręczenie do Sądu skargi na bezczynność oraz wniosek o ukaranie.
Zainteresowany podał, że zaskarża niedoręczenie do Sądu skargi na bezczynność przez "[...]" Nr [...] we W., wnosi o ukaranie Kierownika tej jednostki grzywną, o której mowa w art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) a także wnosi o nakazanie Kierownikowi jednostki aby udostępnił informację publiczną, jak we wniosku z dnia 29 listopada 2011 r.
Uzasadniając wniosek podał, że w dniu 29 listopada 2011 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Organ nie udostępnił informacji publicznej w terminie 15 dni. Odpowiedź z grudnia 2011 r. nie jest udostępnieniem informacji publicznej we wnioskowanym zakresie, ani odmową w formie decyzji administracyjnej, stąd organ pozostaje bezczynny.
Podał, że dyrektor jako organ reprezentujący jednostkę organizacyjną która wykonuje zadania publiczne, jest w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o informacji publicznej podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.
Ponieważ jak stwierdził, wniosek został zignorowany złożył za pośrednictwem bezczynnego organu skargę na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, nastąpiło to dnia 20 grudnia 2011 r. Piętnastodniowy termin do przekazania skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej upłynął w dniu 5 stycznia 2012 r. a w dniu 9 stycznia 2012 r. ustalono telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej WSA we Wrocławiu, że skargi nie przekazano.
Do skargi wnioskodawca dołączył skargę na bezczynność z dnia 15 grudnia 2011 r. oraz wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 29 listopada 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor "[...]" Nr [...] we W. wyjaśniła, że otrzymała od skarżącego w dniu 29 listopada 2011 r. wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Dnia 1 grudnia 2011 r. przestał działać służbowy laptop, nie powiodły się próby jego naprawy, w związku z tym po zgromadzeniu środków pieniężnych na zakup nowego komputera rozpoczęła załatwianie zaległych spraw. Termin udzielenia informacji uległ przekroczeniu. Podała, że zdziwienie w niej wywołało pismo złożone w dniu 15 grudnia 2011 r. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu "skarga na bezczynność" a to w związku z jednodniowym przekroczeniem terminu do udzielenia informacji.
Podkreśliła, że kieruje zespołem pracowników liczącym 25 ludzi. Miesiąc grudzień w placówce jest bardzo pracowitym czasem. Są przygotowywane i realizowane świąteczne spotkania dla rodziców i dzieci, zamykany jest budżet jednostki, były wymieniane okna, wyjeżdżała do Warszawy na I Ogólnopolski Kongres Edukacyjny "Szkoła i Rodzice – współodpowiedzialność i partnerstwo".
Wyjaśniła, że przekroczenie terminu udostępnienia informacji, o które wnioskowano, jest faktem, ale nie wynikało ze złej woli, ani lekceważenia ciążących na dyrektorze obowiązków. Wynikało z wyżej opisanych zdarzeń, dlatego prosi o niekaranie jej grzywną i nieobciążanie kosztami postępowania.
Wskazała, że skarżący zarzuca iż nie przesłała części informacji – schematu organizacyjnego placówki oraz niedoręczyła do Sądu skargi na bezczynność. Wyjaśniła, że nie miała świadomości, że ma skargę przesłać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wie, że nieznajomość prawa nie zwalnia jej od jego przestrzegania, ale gdyby w piśmie z dnia 15 grudnia 2011 r. otrzymanym od skarżącej było powiadomienie o takiej konieczności, to zachowałaby się zgodnie z wytycznymi.
Dodała, że jest Dyrektorem dobrze ocenianym przez rodziców przedszkolaków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przedmiotem skargi jest niedoręczenie do Sądu skargi na bezczynność i związku z tym żądanie ukarania grzywną.
Podstawę prawną żądania stanowią art. 54 i 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Pierwszy z powołanych przepisów w § 2 stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu od dnia jej wniesienia. Wniosek skarżącego dotyczył udzielenia informacji publicznej, a skarga na bezczynność, wiązała się z opisanym wnioskiem.
W tej sytuacji zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Art. 21 tej ustawy przewiduje, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej przekazanie skargi (akt) i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi – ponadto do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Konsekwencje nie przekazania skargi do Sądu określa art.
55. Mówi on w § 1, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Jak wynika, z treści powołanych przepisów przewidują one wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala Sądowi na wymierzenie m grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Warunkami tymi są: 1) stwierdzenie uchybienia przez organ ustawowego terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę i 2) złożenie przez stronę wniosku o ukaraniu grzywną. Warunki te stanowią wyłączne przesłanki materialnoprawne do wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna, o której mówi omawiany przepis ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu oraz art. 54 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 sąd może orzec o wymierzeniu grzywny postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1086/09 oraz postanowienie NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GZ 204/09).
Zauważyć też należy, że wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę do Sądu administracyjnego, przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest niezależny od dopuszczalności skargi, czy też jego merytorycznej zasadności. Okoliczności powyższe bada Sąd administracyjny, do którego została wniesiona skarga na bezczynność.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny – organ nie przekazał w terminie do Sądu złożonej przez wnioskodawcę skargi na bezczynność. Z twierdzeń skarżącego oraz dokumentów dołączonych do skargi, (skargi, dowodu jej doręczenia) niekwestionowanych przez Przedszkole wynika, że skargę na bezczynność doręczono zobowiązanemu w dniu 20 grudnia 2011 r. Termin jej przekazania do Sądu upływał zatem w myśl art. 21 ustawy o informacji publicznej w dniu 5 stycznia 2012 r. Skargę na bezczynność wnioskodawca sporządził i złożył w urzędzie pocztowym w dniu 9 stycznia 2012 r. Reprezentant Przedszkola w odpowiedzi na skargę nie kwestionował faktu nie przesłania skargi do Sądu, tłumaczył to tylko dużym obciążeniem, pracą szczególnie w miesiącu grudniu, a także okolicznością, że w tym okresie zepsuł się komputer, przy pomocy którego załatwiano korespondencję i wskazywała na kłopoty z tym związane.
Mając powyższe na uwadze, po rozpatrzeniu okoliczności sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wymierzeniu Przedszkolu Nr [...] "[...]" we W. grzywny z powodu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargi złożonej na bezczynność Przedszkola wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w kwocie 200 zł.
Ustalając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę wysokość grzywny określoną w art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. a także czas jaki upłynął od wniesienia skargi do Sądu a złożeniem skargi na bezczynność, przyczyny, które spowodowały niewypełnienie przez Przedszkole obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., wskazane w piśmie Dyrektora Przedszkola oraz funkcję jaką pełni Przedszkole i powszechnie znane niewielkie możliwości finansowe tej jednostki.
Sąd jednocześnie zauważa, że w tym postępowaniu nie był rozpoznawany sygnalizowany w petitum skargi wniosek o zobowiązanie do udzielenia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 29 listopada 2011 r. oraz wniosek o ukaranie Dyrektora Przedszkola zgodnie z treścią art. 23 ustawy o informacji publicznej. Wniosek oparty na wskazanym wyżej przepisie może być realizowany w postępowaniu karnym a nie przed sądem administracyjnym. Również wniosek o zobowiązanie do udzielenia informacji publicznej rozpoznawany jest w oparciu o inne przepisy i przesłanki i nie może toczyć się w warunkach postępowania określonego przez skarżącego jako skarga na niedoręczenie do sądu skargi na bezczynność wraz z wnioskiem o ukaranie.
Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a.