Uzasadnienie
M. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Miejskiemu Policji we W. za niedopełnienie obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: ppsa, tj. za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 5 kwietnia 2012 r. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji we W. w przedmiocie wniosku z dnia 31 stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu wniosku M. B. podał, że mimo ustawowego obowiązku przekazania skargi organ tego obowiązku nie wykonał. Stąd też jest zasadnym wymierzeniem grzywny.
W odpowiedzi na wniosek Komendant Miejski Policji we W. wniósł o jego oddalenie. Wskazano, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienie informacji wpłynęła do KMP we W. w dniu 5 kwietnia 2012 r. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej powinna być przekazana do sądu administracyjnego do dnia 20 kwietnia 2012 r. Skarga ta została wysłana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 23 kwietnia 2012 r. a więc 3-cim dniu po upływie 15 – dniowego terminu, określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Organ administracyjny podniósł, że zgodnie z art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Wymierzenie grzywny jest fakultatywne.
Sąd powinien zatem wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności sprawy i ocenić, czy w danym przypadku wymierzenie grzywny jest uzasadnione. W tym przypadku ukaranie organu grzywną jest niecelowe.
Dalej organ wyjaśnia, że na zaistniałe opóźnienie miał wpływ fakt, iż w związku ze złożoną skargą i koniecznością sporządzenia odpowiedzi na skargę zachodziła konieczność uprzedniego uzyskania wyjaśnień i dokumentów z Komisariatu Policji W.-K., który posiadał dokumentację dotyczącą zagadnień podnoszonych przez skarżącego. Obieg korespondencji w tej sprawie: skierowanie żądania udzielenia informacji do tego komisariatu, konieczność zebrania materiałów przez Komisariat a następnie przesłanie ich do KMP we W., spowodowało w konsekwencji, iż do dnia 20 kwietnia 2012 r. dopełnienie ustawowego terminu było niemożliwe.
Organ administracyjny zauważa, że dopełnienie ciążącego na nim obowiązku – choćby z uchybieniem terminu, ale zanim Sąd orzeknie w tej sprawie – czyni postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym. W niniejszej sprawie, w momencie składania przez skarżącego wniosku o ukaranie grzywną organ dopełnił już swoich obowiązków. Ponadto samo opóźnienie organu w przekazaniu skargi było nieznaczne. Termin do przekazania skargi do Sądu upłynął w piątek 20 kwietnia a skargę wysłano do Sądu w poniedziałek 23 kwietnia czyli faktycznie w następnym dniu roboczym po upływie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa "Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia".
Mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198) skrócił termin przewidziany w art. 54 § 2 ppsa do 15 dni.
W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny dotyczy nieterminowego przekazania skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Ustalenia terminowości wypełnienia tego obowiązku należy dokonać mając na względzie termin określony w art. 21 pkt 1 cyt. wyżej ustawy.
Według art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa.
Użyte w tym przepisie sformułowanie "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny.
Rozpatrując wniosek o wymierzenie grzywny sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi do sądu.
Skarżący wnioskiem z dnia 31 stycznia 2012 r. zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji we W. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "wszystkich wytworzonych przez organy Policji dokumentów tj. wpisów do notatników służbowych funkcjonariusza przyjmującego zgłoszenie interweniujących funkcjonariuszy Policji oraz funkcjonariuszy prowadzących czynności w sprawie notatek urzędowych i służbowych sporządzonych w związku ze sprawą, raportów i protokołów dotyczących wszelkich czynności podjętych w związku ze sprawą (w tym wpisów do Rejestrów Informacji Policyjnych) związanych ze zdarzeniem, które miało miejsce w dniu 1 stycznia 2012 r. w budynku położonym we W. przy ul. Z.".
W dniu 5 kwietnia 2012 r. do Komendanta Miejskiego Policji we W. wpłynęła skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skarżącego z dnia 31 stycznia 2012 r.
W tej sytuacji termin, o którym stanowi art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej biegł od 6 kwietnia 2012 r. do dnia 20 kwietnia 2012 r. (piątek). Skargę wraz z odpowiedzią organ administracyjny przekazał do Sądu w dniu 23 kwietnia 2012 r. (poniedziałek).
Z wyjaśnień organu wynika, że dokumenty dotyczące zgłoszonego przez skarżącego żądania nie pozostawały w jego dyspozycji. W związku z koniecznością sporządzenia odpowiedzi na skargę wystąpiono do Komisariatu W.-K. o udzielenie niezbędnych wyjaśnień. Podjęte czynności administracyjne – obieg korespondencji, zebranie materiału przez Komisariat spowodowały opóźnienie w przekazaniu skargi w ustawowym terminie.
Bezspornym w sprawie jest, że organ, przekazał skargę do Sądu z uchybieniem terminu określonego w przepisie art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji. W ocenie Sądu zwłoka w wykonaniu ustawowego obowiązku była nieznaczna i spowodowana okolicznością niezależną od organu administracyjnego.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.