Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 marca 2022 r. (data nadania) B. K. (wnioskodawca) złożył wniosek w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy Z. (dalej: organ) za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z aktami sprawy.
Wnioskodawca wskazał, że pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. złożył za pośrednictwem Wójta Gminy Z. skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej (wniosek z dnia 17 listopada 2021 r.). Skarga została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Pomimo upływu 30 dni, organ nie przekazał skargi wraz aktami sprawy do Sądu, co uniemożliwia Sądowi rozpoznanie sprawy.
Do wniosku skarżący dołączył kserokopię skargi z odbitą prezentatą Urzędu Gminy Z., opatrzoną datą 28 stycznia 2022 r.
Wraz z pismem z dnia 6 lipca 2022 r. Sąd doręczył Wójtowi Gminy Z. (za pośrednictwem platformy ePUAP) uwierzytelnioną kopię wniosku o wymierzenie grzywny oraz wezwał organ do udzielenia odpowiedzi na ten wniosek w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania (k. 10 akt sądowych).
Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny zasługiwał na uwzględnienie.
Z treści art. 54 § 1 i 2: p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość są przedmiotem skargi, przy czym organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 1 i 2 p.p.p.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Stosownie natomiast do postanowień art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.
Mając na uwadze, że przedmiotem niniejszej sprawy jest nieprzekazanie skargi z zakresu dostępu do informacji publicznej, w sprawie należało wziąć pod uwagę treść art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429; u.d.i.p.), będącego przepisem szczególnym w odniesieniu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W okolicznościach faktycznych sprawy nie ulega wątpliwości, że organ nie wywiązał się z ustawowego obowiązku przekazania do sądu administracyjnego skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz z aktami sprawy. Stwierdzone zaniechanie organu w zakresie realizacji obowiązków związanych z przekazaniem skargi niewątpliwie narusza art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając na uwadze upływ czasu jaki minął od daty złożenia przez stronę skargi na bezczynność organu, a nadto także fakt, że do dnia wydania postanowienia w sprawie, wspomniana skarga nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu a organ nawet nie ustosunkował się do przesłanego mu wniosku strony złożonego w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny w danych okolicznościach stanowi konieczny środek dyscyplinująco-represyjny, ukierunkowany na przymuszenie organu do przesłania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy.
W świetle tych faktów Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I postanowienia. Wymierzona organowi grzywna nie narusza granic kwotowych orzekania o tym środku, a ustawodawca nie przewidział dolnej granicy grzywny oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt IV SO/Wr 6/20, dostępne na stronie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie na wysokość wymierzonej grzywny wpływ miał okres zwłoki w nieprzekazaniu skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, a także okoliczność, że do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie wypełnił swojego obowiązku ustawowego w zakresie przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę, ani w ogóle nie zajął nawet stanowiska w tym zakresie, pomimo doręczenia mu odpisu wniosku o wymierzenie grzywny.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., uwzględniając podniesiony przez wnioskodawcę koszt wpisu od wniosku w kwocie 100 zł.