Uzasadnienie
W piśmie z dnia 26 lipca 2010 r., powołując się na naruszenie przez organy administracji państwowej przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. nr 71, poz. 734 ze zm.), skarżący wskazał numery następujących decyzji: [...], [...], [...], [...], [...]. Nadto dodał, że nie załatwiono jego wniosku z dnia 2 kwietnia 2009 r. "w zw. z sygn. akt IV SA/Wr 149/10, sygn. akt IV SA/Wr 604/09."
Z powyższych względów, podając art. 227 k.p.a., zarzucił organom administracji publicznej "naruszenie prawa materialnego i formalnego w przedmiotowej sprawie."
Wobec tak sformułowanej treści skargi Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt IV KO 62/10, wezwał skarżącego do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, co dokładnie jest jej przedmiotem. Przy czym pouczono skarżącego, że w przypadku nieudzielenia odpowiedzi lub udzielenia odpowiedzi wyraźnie nieprecyzującej, co jest przedmiotem skargi, zostanie ona zarejestrowana przez Sąd jako skarga na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie, o którym stanowi art. 227 k.p.a.
W dniu 10 września 2010 r. skarżący wniósł zażalenie na wyżej wskazane zarządzenie Przewodniczącego z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (§ 2).
Z kolei, zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Nadto, po myśli art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Pismo z dnia 26 lipca 2010 r. skarżący wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i oprócz wskazania w nim różnych numerów decyzji oraz sygnatur akt spraw zarejestrowanych w tutejszym Sądzie, przywołał art. 227 k.p.a. wyrażając swe ogólne niezadowolenie z postępowania organów administracji publicznej. W związku z tym, zakwestionowanym zarządzeniem, Przewodniczący Wydziału wezwał go do jego sprecyzowania. Jednocześnie pouczył skarżącego, że niezastosowanie się do tego wezwania spowoduje zarejestrowanie wniesionej skargi jako skargi w przedmiocie, o którym stanowi art. 227 k.p.a.
Mając zatem na uwadze stan faktyczny sprawy oraz powołane na wstępie przepisy prawa powiedzieć trzeba, że na tego rodzaju zarządzenie jak zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2010 r. zażalenie nie przysługuje.
W związku z tym zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić o czym, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono w sentencji postanowienia.