Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 maja 2017 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Kierownikiem Ośrodka Pomocy Społecznej w B., a Kierownikiem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. w sprawie udzielenie pomocy pieniężnej oraz przyznania zasiłku celowego dla osoby bezdomnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Jeżeli spór o właściwość wywiązuje się pomiędzy dwoma organami jednostek samorządu terytorialnego przy braku wspólnego dla nich organu wyższego stopnia w rozumieniu art.17 pkt 1 k.p.a., a z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszym przypadku, to w takiej sytuacji właściwy do rozstrzygnięcia sporu jest sąd administracyjny, o czym stanowi przepis art. 22 §1 pkt 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Wobec powyższego stwierdzić należało, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia zgłoszonego wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, gdyż sprawa ta należy do wyłącznej kompetencji Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do przekazania wniosku na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu jako właściwemu sądowi.