Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2017 r., sygn. akt IV SO/Wr 28/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie z wniosku Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś.-Z. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Kierownikiem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. – Z. a Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. w przedmiocie przyznania A. S. zasiłku okresowego uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.
Tak właśnie było w niniejszej sprawie. Określenie w postanowieniu przedmiotu sprawy jako "skierowania do domu pomocy społecznej" zamiast "przyznania zasiłku okresowego" ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania. Dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.