Uzasadnienie
Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu sporządzonym w dniu [...] wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Z urzędowego formularza wniosku wynika, iż skarżąca w rubryce nr 1 obejmującej m. in. sygnaturę akt, błędnie wpisała sygnatury spraw sądowych, zawisłych przed Sądem (tj. [...]), które zostały już rozpoznane przez Sąd.
Jednakże w rubryce nr 3 -Informacja o sposobie zaskarżenia- skarżąca podała wspomnianą wyżej decyzję Wojewody [...] z dnia [...]. Dodatkowo w piśmie z dnia [...] załączonym do urzędowego formularza wyjaśniła, że przesyła decyzję, którą chce zaskarżyć do sądu administracyjnego, gdyż nie zgadza się z jej rozstrzygnięciem i wnosi o ustanowienie adwokata z urzędu, który sporządzi pismo procesowe, pozew i -zaskarżenie- nadesłanej decyzji.
Powyższe potwierdza, iż skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].
Wniosek uzasadniła nieznajomością prawa, skomplikowanym charakterem sprawy, trudną sytuacją finansową i niemożnością poniesienia kosztów wynagrodzenia adwokata. W dalszej części tego pisma podniosła argumenty dotyczące nadesłanej decyzji.
Przepis art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Skarżąca jest zwolniona od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit -b- cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
Z tego względu postępowanie wszczęte tym wnioskiem jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca podała, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 730,40 zł brutto, czyli 630,67 zł netto, co potwierdziła zaświadczeniem ZUS z dnia [...] oraz zaświadczeniem z dnia [...], z którego wynika, iż renta wynosiła wówczas 628,49 zł netto. Z rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy wynika, że skarżąca otrzymała w [...] r. dochód w wysokości 8769,52 zł. Skarżąca wskazała, że jest osoba chorą, pogorszył się jej stan zdrowia, ponieważ choroba [...] uniemożliwia jej [...] i nadesłała zaświadczenie od lekarza [...] i skierowanie do szpitala i inne zaświadczenia lekarskie. Skarżąca nadesłała rachunki za: gaz 85,59 zł, energię elektryczną 42,83 zł, czynsz 225,07 zł, telefon 247,39 zł. Podała, że przeciętne opłaty miesięczne wynoszą 400 zł, co oznacza iż na życie i leczenie pozostaje jej do dyspozycji kwota 230 zł. Oświadczyła, że posiada mieszkanie o powierzchni 39,40 zł i nie posiada nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych.
Mając na uwadze, iż skarżąca jest osobą samotną, chorą, utrzymującą się z niskiej renty oraz wysokość wykazanych wydatków przyjąć trzeba, iż wykazała ona, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata.
Z tych względów, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 i art. 239 pkt 1 lit -b- w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.