Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 27 listopada 2017 r., sygn. akt IV SO/Wr 42/17

Uzasadnienie

Pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. A. D. złożył wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu O. z dnia 29 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów, prowadzonej pod sygn. akt II SA/Op 425/17. Skarżący pozostawił niniejszy wniosek bez uzasadnienia, informując, że w odrębnym piśmie procesowym wskaże imiennie sędziów i referendarzy sądowych, o których wyłączenie wnioskuje.

Postanowieniem z dnia 30 października 2017 r., sygn. akt I OW 290/17, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm), wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do rozpoznania powyższego wniosku o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w sprawie o sygn. akt II SA/Op 425/17. Po przekazaniu ww. wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SO/Wr 42/17.

Z okoliczności sprawy wynika, że sędziowie: Krzysztof Bogusz, Teresa Cisyk, Gerard Czech, Grzegorz Gocki, Ewa Janowska, Grażyna Jeżewska, Elżbieta Kmiecik, Jerzy Krupiński, Marzena Łozowska, Elżbieta Naumowicz, Daria Sachanbińska, Marta Wojciechowska, Anna Wójcik oraz referendarze sądowi: Krzysztof Błasiak, Anna Misiak – Janik i Violetta Radecka złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności, powodujące konieczność wyłączenia od rozpoznawania przedmiotowej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje

Stosownie do art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej: u.p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

1. 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
2. 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
3. 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
4. 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
5. 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
6. 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (§ 2), a sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).

Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej spawie (art. 19 u.p.p.s.a.).

Zaznaczyć również trzeba, że dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, art. 22 § 2 u.p.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień.

Zgodnie z art. 24 u.p.p.s.a. powołane wyżej przepisy stosuje się odpowiednio do wyłączenia referendarza sądowego.

Podkreślić zatem należy, że instytucja wyłączenia sędziego i referendarza sądowego, zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową. Co ważne, oceny wniosku dokonuje się na tle konkretnej sprawy, a zadaniem wnioskodawcy jest wykazanie okoliczności, uzasadniających twierdzenie, że wyznaczony do załatwienia sprawy sędzia lub referendarz sądowy pozostaje w relacjach, budzących wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie. Do uwzględnienia wniosku nie wystarczy jednak subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziego. Samo niezadowolenie ze sposobu procedowana danego sędziego lub referendarza sądowego nie uzasadnia uznania zasadności twierdzenia o braku bezstronności po stronie osób orzekających, zwłaszcza, że zapadłe orzeczenia mogą zostać poddane kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wnioskodawca powinien wskazać takie okoliczności, które obiektywnie wzbudziłyby wątpliwości w tej mierze.

W niniejszej sprawie wnioskodawca nie uzasadnił wniosku o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Op 425/17 wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Z okoliczności sprawy wynika natomiast, że sędziowie Krzysztof Bogusz, Teresa Cisyk, Gerard Czech, Grzegorz Gocki, Ewa Janowska, Grażyna Jeżewska, Elżbieta Kmiecik, Jerzy Krupiński, Marzena Łozowska, Elżbieta Naumowicz, Daria Sachanbińska, Marta Wojciechowska, Anna Wójcik oraz referendarze sądowi: Krzysztof Błasiak, Anna Misiak – Janik i Violetta Radecka złożyli oświadczenia o nieistnieniu wobec nich podstaw do wyłączenia od orzekania w ww. sprawie.

W ocenie Sądu nie występują w niniejszej sprawie jakiekolwiek okoliczności, mogące stanowić podstawę wyłączenia sędziów i referendarzy, orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu. W stosunku do żadnego z nich nie zachodzą bowiem okoliczności, o których mowa w art. 18 u.p.p.s.a., tj. uzasadniające wyłączenie sędziego i referendarza sądowego od rozpoznania sprawy z mocy ustawy. Ponadto, nie uzasadniając przedmiotowego wniosku, skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia okoliczności, określonych w art. 19 u.p.p.s.a. Nie wskazał on bowiem żadnych okoliczności, czy też dowodów mogących uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów i referendarzy.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów i referendarzy, orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu wynika, że nie istnieje między nimi, a stronami podstępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Nie zachodzi wobec nich również żadna przesłanka wymieniona w art. 18 u.p.p.s.a. Natomiast skarżący nie podał we wniosku okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 19 w zw. z art. 24 i art. 22 § 2 u.p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.