Uzasadnienie
W sprawie, postanowieniem z dnia 15 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wymierzył Rektorowi Wyższej Szkoły Menedżerskiej w L. grzywnę w kwocie 2 000 zł. Jednocześnie Sąd zasądził na rzecz A. O. (dalej jako wnioskodawca) kwotę 100 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 10 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego Sądu wniosek o nadanie wyżej wskazanemu postanowieniu klauzuli wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 169 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny stwierdza prawomocność orzeczenia czyniąc to na wniosek strony po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego lub z urzędu, przy zwrocie akt administracyjnych sprawy organom administracji publicznej.
Brak jest natomiast regulacji pozwalającej sądowi na nadanie własnym orzeczeniom klauzuli wykonalności. W tym zakresie właściwość należy do sądu powszechnego. Zgodnie bowiem z art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1822 ze zm.), tytułom egzekucyjnym (prawomocnym orzeczeniom) pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Wyjaśnić jednak należy, że po uzyskaniu przez wierzyciela tytułu wykonawczego, wykonywanie prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych odbywa się w drodze egzekucji sądowej jedynie w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów sądowych, gdyż w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia orzeczenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w Prawie o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności postanowieniu z dnia 15 lutego 2017 r. nie podlega rozpoznaniu przez tutejszy Sąd. Wniosek ten znajduje się bowiem poza właściwością rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych. Wobec tego na podstawie art. 58 §1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. należało go odrzucić.