Uzasadnienie
W dniu 30 grudnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału IV tut. Sądu wydał zarządzenie w sprawie sygn. IV KO 104/10 o przekazaniu Burmistrzowi D. skargi A. D. z dnia 27 grudnia 2010 r., jako wniesionej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. O wykonaniu powyższego zarządzenia skarżący został poinformowany przez Sąd pismem z tego samego dnia. Pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. skarżący wniósł adresowane do tut. Sądu pismo nazwane skargą, w którym podał, że wnosi zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 30 grudnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Mając na względzie treść pisma skarżącego z dnia 20 stycznia 2011 r. nazwanego "skarga" Sąd uznał, że stanowi ono zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV o przekazaniu Burmistrzowi D. skargi Andrzeja D. z dnia 27 grudnia 2010 r., jako wniesionej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zażalenie to podlegało odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną. Z powyższego wyliczenia wynika, że zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie przekazania skargi organowi właściwemu jako mylnie skierowanej do Sądu nie przysługuje. W związku z powyższym zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić, o czym na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono w sentencji postanowienia.