Uzasadnienie
Skarżący na urzędowym formularzu z dnia 14 listopada 2016 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W rubryce nr 3 obejmującej informacje o przedmiocie zaskarżenia w nazwie zaskarżonego organu (rubryka nr 3.4) wskazał Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej [...], a w przedmiocie zaskarżenia (rubryka nr 3.5) podał, że sprawa dotyczy wszystkich postępowań MOPS o naliczenie opłaty za usługi opiekuńcze w miejscu zamieszkania. Do wniosku tego dołączył pismo z dnia 14 listopada 2016 r. nazwane "odwołaniem", adresowane do Sądu, w którym podał, że w odpowiedzi na pisma MOPS składa odwołanie od decyzji niesłusznie nakładających na niego należną opłatę za usługi opiekuńcze.
Następnie w odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 29 listopada 2016 r. wzywające skarżącego do sprecyzowania jakich decyzji dotyczy powyższy wniosek o prawo pomocy - skarżący na urzędowym formularzu z dnia 28 listopada 2016 r. podał trzy decyzje wydane przez organ pierwszej instancji, czyli przez MPOS, tj. decyzje z dnia 30 grudnia 2015 r., z dnia 23 marca 2016 r. i z dnia 24 października 2016 r. dodając, że od decyzji wymienionej jako pierwsza i trzecia wniósł odwołanie ustne.
Pismem z dnia 1 lutego 2017 r. MOPS poinformował Sąd, że w dniu 24 listopada 2017 r. do SKO zostały dostarczone dwa pisma skarżącego zatytułowane odwołanie z dnia 14 listopada 2016 r., jedno złożone w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w dniu 16 listopada 2016 r. (przesłane przez Sąd w dniu 16 listopada 2016 r, nr IV KO 84/16) i drugie o tej samej treści złożone w MOPS w dniu 16 listopada 2017 r. Skarżący nie sprecyzował jakich decyzji dotyczy odwołanie. Akta spraw zakończonych decyzjami ustalającymi odpłatność za usługi opiekuńcze, w tym decyzje z dnia 24 października 2016 r. i z dnia 30 grudnia 2015 r. znajdowały się także w tych aktach. SKO wezwało skarżącego do wskazania daty i numeru decyzji, od których się odwołuje. Skarżący nie uzupełnił tych danych i SKO pozostawiło podanie bez rozpoznania zawiadomieniem z dnia [...] nr [..].
SKO wraz z pismem z dnia 23 lutego 2017 r. nadesłało odpis powyższego zawiadomienia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z treści tego zawiadomienia wynika, że dotyczy ono podania skarżącego z dnia 14 listopada 2016 r. nazwanego "odwołaniem".
Zarządzeniem Sędziego z dnia 24 marca 2017 r. stwierdzono, że sprawie brak skargi - na podstawie powyższego pisma SKO z dnia 12 grudnia 206 r. zawiadamiającego o pozostawieniu pisma skarżącego z dnia 14 listopada 2016 r. nazwanego "odwołaniem" bez rozpoznania i przekazano wniosek o prawo pomocy do rozpoznania referendarzowi sądowemu.
Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega powyższy wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu z dnia 14 listopada 2016 r. i ponowiony w formularzu z dnia 28 listopada 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Przepis art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.) stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W myśl art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;
Z treści art. 245 § 2 p.p.s.a. wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się zbędne z uwagi na to, że w sprawie nie została wniesiona przez skarżącego skarga, gdyż pismo skarżącego z dnia 14 listopada 2016 r. nazwane "odwołaniem", wniesione do Sądu w dniu 16 listopada 2016 r., zostało po przekazaniu przez Sąd pismem z dnia 16 listopada 2016 r. IV KO 84/16 do organu I instancji (MOPS), przesłane przez organ I instancji do SKO i pozostawione przez SKO bez rozpoznania – opisanym wyżej zawiadomieniem z dnia [...]
Skoro rozpoznanie wniosku o prawo pomocy stało się zbędne, to postępowanie wszczęte tym wnioskiem podlega umorzeniu na podstawie art. 249a ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.