Uzasadnienie
Uzasadnienie:
- I. Ż. (dalej: skarżący, strona, wnioskodawca) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 30 stycznia 2021 r. za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji w O. (dalej: organ) poprzez platformę e-PUAP tego organu, wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie sądowi, w ustawowym terminie, skargi z dnia 23 grudnia 2020 r. (data wskazywana przez organ jako data wpływu to 29 grudnia 2020 r.) na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy.
Opowiadając na powyższy wniosek w piśmie z dnia 18 lutego 2021 r., organ wskazał, że w dniu 11 stycznia 2021 r. (data nadania) skarga strony została przekazana wraz z aktami sprawy i zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt IV SAB/Wr 5/21. Jednocześnie organ w załączeniu przesłał treść notatki urzędowej z dnia 11 lutego 2021 r., z której wynika, że wniosek strony został złożony za pośrednictwem platformy e-PUAP organu wraz z załącznikiem niemożliwym do odczytania. Sądowi wiadomo z urzędu, że skarga strony z dnia 23 grudnia 2021 r., której dotyczy wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny inicjujący postępowanie w przedmiotowej sprawie, została przekazana sądowi w formie papierowej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 12 stycznia 2021 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 5/21. Jak wynika z akt tej sprawy dopiero w wykonaniu wezwania Sądu organ w dniu 12 marca 2021 r. (k. 16) nadesłał skargę w formie dokumentu elektronicznego na skrzynkę podawczą tut. Sądu w ramach platformy e-PUAP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, wypełnienie wskazanego obowiązku, powinno nastąpić - jak stanowi art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze m., dalej: u.d.i.p.) - w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi.
Ponadto w myśl art. 54 § 1a p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Stosownie do treści § 3 pkt 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego (Dz.U. z 2019 r., poz. 1003, dalej: Rozporządzenia) wydanego na podstawie art. 54 §5 p.p.s.a. skargę lub odpowiedź na skargę sporządzoną w formie dokumentu elektronicznego organ przekazuje do elektronicznej skrzynki podawczej sądu.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że skarga wnioskodawcy z 23 grudnia 2020 r. złożona w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, nie została przesłana do elektronicznej skrzynki podawczej sądu w terminie piętnastu dni od dnia jej otrzymania przez organ (art. 21 pkt 1 u.d.i.p.). Ostatecznie dopiero w dniu 12 marca 2021 r. organ przekazał do Sądu wersję elektroniczną pisma przewodniego z dnia 23 grudnia 2020 r. zawierającego w swej treści skargę wraz z oryginalnymi załącznikami.
Tym samym organ wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. i § 3 pkt 2 Rozporządzenia, jednak uczynił to dopiero po ponad dwóch miesiącach od jej otrzymania przez organ. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2021 r. (M.P. z 2021 r., poz. 137), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło 5.167,47 zł, zatem górna granica grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wynosi 51.674,70 zł. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi.
Określając wysokość grzywny w niniejszej sprawie w kwocie 200 złotych, Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji wynika z art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.