Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 października 2006 r. T. A. wniósł o wymierzenie Rektorowi Akademii Ekonomicznej we W. grzywny wobec niewykonania przez niego obowiązku przekazania sądowi - wniesionej pierwotnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - skargi z dnia 27 kwietnia 2006r. na czynności Rektora wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Odpowiadając na skargę Rektor Akademii Ekonomicznej wniósł o odstąpienie od wymierzania mu kary grzywny z tym uzasadnieniem,że w dniu 5 maja 2006r. potwierdzony został przez uczelnię odbiór przesyłki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawierającej skargę T. A. i skargę tę bez pisma przewodniego wraz z załącznikami omyłkowo nie doręczono Rektorowi do dekretacji. Strona przeciwna wywodziła dalej, że jest to zdarzenie, które ma miejsce po raz pierwszy, zaś w stosunku do osoby winnej zostaną wyciągnięte konsekwencje służbowe.
Jednocześnie zobowiązała się ona do złożenia w terminie 7 dni odpowiedzi na przesłaną jej skargę. W dniu 25 października 2006r. strona przeciwna złożyła odpowiedź na skargę z dnia 27 kwietnia 2006r. i wpłynęły akta administracyjne sprawy będącej przedmiotem skargi T. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl przepisu art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej u.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Pozostaje poza sporem w rozpatrywanej sprawie fakt,że podmiot zobowiązany na mocy art. 54 § 2 u.p.s.a. do przekazania akt wraz z odpowiedzią na skargę uchybił wskazanemu wyżej terminowi.
Wskazać w tym miejscu należy,że organ, który dopuszcza się naruszenia przepisów, w tym przypadku art. 54 § 2 u.p.s.a. i nie wywiązuje się z obowiązków przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, nie może skutecznie zasłaniać się problemami występującymi w jego działalności (por. postanowienie NSA z dnia 29.04.2005r. syg. IOZ 360/05). W związku z tym podniesione przez stronę przeciwną argumenty, natury organizacyjnej, dotyczące obiegu dokumentów u niej, uzasadniające uchybienie terminu nie mają wpływu na ocenę zasadności przedmiotowej skargi. Przepis art. 55 § 1 u.p.s.a przewiduje możliwość wymierzenia grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54§ 2 u.p.s.a. na wniosek skarżącego. Wyłączną materialno-prawną przesłanką orzeczenia o grzywnie jest niewywiązywanie się z obowiązku określonego w art. 54 § 2 u.p.s.a.
Odpowiedzialność organu ma zatem charakter obiektywny i nie jest oparta na zasadzie winy. Podkreślić jednak trzeba,że brzmienie analizowanego przepisu wskazuje na fakultatywny charakter środka, o którym w nim mowa. Innymi słowy nie każdy przypadek przekroczenia przez organ 30 –dniowego terminu do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę obliguje Sąd do zastosowania środka przewidzianego w komentowanym przepisie. Oznacza, że Sąd podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 u.p.s.a, czas jaki upłynął od wniesienia skargi i czy przez rozpatrzenie wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (praca zbiorowa pod.red. T.Wosia: Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str.259).
Jednocześnie zauważyć należy,że dopiero przesądzenie o stanie sprawy faktycznym sprawy tj. ustalenie,że skarga wraz z aktami nie została przez organ wysłana czyni postępowanie z wniosku zasadnym. Z samego bowiem charakteru tej instytucji jako środka dyscyplinującego, mającego na celu doprowadzenie do wykonania przez podmiot zobowiązany ciążącego na nim obowiązku procesowego, wynika iż w przypadku dopełnienia tego obowiązku choćby z uchybieniem terminu, co jest bezsprzeczne w tym stanie faktycznym, ale zanim sąd orzeknie w tej sprawie (akta wraz z odpowiedzią na skargę złożono w dniu 25 października2006r.) postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe.
Z tych względów postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym na podstawie art.161 § 1 pkt 3 i § 2 u.p.s.a należało umorzyć jako bezprzedmiotowe