Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2019 r. Z. R. (dalej: skarżący) wniósł o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.) za nieprzekazanie Sądowi skargi na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego (zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Wr 108/19) wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jak wynika z treści art. 54 § 2 p.p.s.a., wniesienie takiej skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, skutkuje obowiązkiem przekazania jej właściwemu sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę może być rozpoznany jedynie wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. Oznacza to, że w przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego ze względu na jej przedmiot jest niedopuszczalna, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem jej w terminie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 953/10, czy z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I OZ 739/12, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż wniosek o wymierzenie grzywny z dnia [...] marca 2019 r. dotyczy skargi na decyzję Prezydenta W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Skargę tę - jako niedopuszczalną, bo wniesioną na decyzję organu pierwszej instancji - Sąd odrzucił postanowieniem z dnia 18 marca 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 108/19.
Wobec powyższego, wniosek o wymierzenie grzywny należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.