Uzasadnienie
T. W. w dniu 4 lutego 2011 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Postanowieniem referendarskim z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt IV SO/Wr 9/11przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Pełnomocnik skarżącego w dniu 7 marca 2011 r. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza z dnia 22 lutego 2011 r. domagając się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
T. W. w dniu 21 marca 2011 r. nawiązując do sprzeciwu pełnomocnika z dnia 7 marca 2011 r. przedłożył nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku wskazał, że nie posiada żadnych nieruchomości, majątku ruchomego, oszczędności, zaś jego miesięczny dochód brutto wynosi 1511,00 złotych z tytułu emerytury. Ponadto wskazał, że płaci alimenty na rzecz małoletniej córki w wysokości 400 zł. miesięcznie, ponosi miesięczny koszt wynajmu p., w którym zamieszkuje w wysokości 540 zł miesięcznie oraz ma comiesięczne wydatki związane z kupnem lekarstw za kwotę 100 zł. z uwagi na c. oraz n..
Dodatkowo wskazał, że posiada zadłużenie u osób trzecich za okres, w którym otrzymywał emeryturę w kwocie 359,49 zł., przedkładając kserokopie zaświadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 sierpnia 2010 r. i 6 września 2010 r. dokumentujące okresy pobierani niższego świadczenia emerytalnego.
Pismem z dnia 28 marca 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do oświadczenia się, czy jego pismo procesowe z dnia 7 marca 2011 r. zatytułowane "Sprzeciw strony postępowania administracyjnego" należy traktować jako wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. wniósł o nadanie biegu wniesionemu sprzeciwowi z dnia 7 marca 2011 r. jako wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem referendarskim z dnia 30 marca 2011r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od koszów sądowych.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 marca 2011 r. domagając się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wobec jednoznacznej treści pisma pełnomocnika strony z dnia 5 kwietnia 2011 r. ostało się w obrocie prawnym orzeczenie referendarskie z dnia 22 lutego 2011 r. sygn. akt IV SO/Wr 9/11 o przyznaniu skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, a zatem nie ma podstaw prawnych do rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak tego domaga się pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 5 kwietnia 2011 r. oraz w sprzeciwie z dnia 11 kwietnia 2011 r.
W myśl art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje - stosownie do art. 245 § 2 powołanej wyżej ustawy - zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, co wynika z przepisu § 3 art. 245 tej samej ustawy. W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.), lub w zakresie częściowym – gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt.2 p.p.s.a). Do oceny sądu należy uznanie, czy strona ubiegająca się o takie zwolnienie wykazała, że spełnia wskazane w przepisach przesłanki.
W ocenie Sądu wysokość zadeklarowanego przez skarżącego dochodu w zestawieniu z wydatkami pozwala na uznanie, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowo – administracyjnego, co uzasadnia zwolnienie od całości kosztów sądowych.
Z powyższych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 p.p.s.a. orzeczono jak sentencji postanowienia.