Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 21 marca 2019 r. Z. R. (zwany dalej: stroną, skarżącym lub wnioskodawcą) zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W. (zwanemu dalej Kolegium lub organem) grzywny za nieprzekazanie tutejszemu Sądowi skargi na bezczynność wraz z odpowiedzią i aktami sprawy.
Uzasadniając swoje żądanie strona wskazała, że w dniu 13 lutego 2019 r. wniosła za pośrednictwem Prezydenta W. skargę do tut. Sądu na decyzję Prezydenta W. z dnia 3 września 2018 r., nr [...] oraz na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 16 stycznia 2019 r., nr [...]. Składając skargę skarżący oświadczył, że domaga się przekazania skargi za pośrednictwem organu odwoławczego. Wywodził, że w dniu 8 marca 2019 r. jego skarga została wniesiona na biuro podawcze Sądu, następnie zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Wr 108/19 i odrzucona w dniu 18 marca 2019 r. Według skarżącego jego skarga wpłynęła do Sądu w ostatnim możliwym terminie i z pominięciem Kolegium, a dodatkowo Sąd odrzucił skargę bez wezwania Kolegium do wyjaśnień.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego odrzucenie, podnosząc, że z posiadanego przez Kolegium rejestru spraw wynikało, że skarga na decyzję Kolegium z dnia 16 stycznia 2019 r. nie została przez organ I instancji przekazana do Kolegium. Wobec tego organ odwoławczy – pismem z dnia 26 marca 2019 r. wezwał organ I instancji do wyjaśnienia powyższej kwestii oraz przekazania skargi z dnia 13 stycznia 2019 r. Następnie wskazano, że w tym czasie Sąd przekazał Kolegium (pismem z dnia 25 marca 2019 r., IV DK/Wr 20/19) skargę strony z dnia 13 lutego 2019 r., na którą jak dodano, Kolegium udzieli odpowiedzi. Powyższe oznacza, w ocenie organu, że skarga z dnia 13 lutego 2019 r. nie została przekazana Kolegium przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania.
W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna przewidziana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w razie spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do jej orzeczenia. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy.
Jak wynika z akt sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pod sygn. IV SA/Wr 173/19, organ nie uchybił terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wspomniana skarga została przesłana Kolegium przez tutejszy Sąd pismem z dnia 25 marca 2019 r., IV DK/Wr 20/19, jako niewłaściwie wniesiona bezpośrednio do Sądu. W dniu 29 marca 2019 r. Kolegium otrzymało omawianą skargę i w dniu 26 kwietnia 2019 r. organ przekazał skargę do tutejszego Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę (k.10). Oznacza to, że ustawowy termin 30-dniowy, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., nie został w niniejszej sprawie przekroczony.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie ma normatywnych podstaw do wymierzenia organowi grzywny i z tego względu wniosek podlegał oddaleniu.