Orzeczenie TK z 29 sierpnia 1995 r., K 16/95

Teza

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu sprawy z wniosku Prokuratora Generalnego o stwierdzenie zgodności:

1. art. 68 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. nr 67 poz. 398 ze zm./ z art. 29 ust. 3 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 84 poz. 426 ze zm./,
2. art. 76 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o wyborze Prezydenta RP z art. 27 powołanej ustawy Konstytucyjnej postanawia na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /t.j. Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470 ze zm./ umorzyć postępowanie w sprawie.

Uzasadnienie

Ustawa z dnia 30 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. nr 95 poz. 482/ uchyliła zakwestionowane we wniosku przepisy, określając zasady i tryb głosowania oraz wyboru w razie nieuzyskania przez żadnego z kandydatów bezwzględnej większości w pierwszym głosowaniu w sposób zgodny z art. 29 Małej Konstytucji oraz powierzyła Sądowi Najwyższemu - w miejsce Zgromadzenia Narodowego - rozstrzyganie o ważności wyboru Prezydenta.

Analiza wprowadzonych tą ustawą zmian wskazuje, że zakwestionowane we wniosku postanowienia ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zostały przez ustawę z dnia 30 czerwca 1995 r. uchylone.

Bezsporne jest także, że w okresie obowiązywania tych przepisów nie powstały żadne skutki prawne.