Orzeczenie TK z 1 kwietnia 1987 r., K 1A/87

Sprawa

w sprawie z wniosku Polskiego Związku Hodowców Drobnego Inwentarza i Polskiego Związku Ogrodniczego w sprawie na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /Dz.U. nr 22 poz. 89/ postanowił

Rozpoznanie

(...) wniosku umocowanego przedstawiciela Rady Ministrów (...) o umorzenie postępowania

Teza

umorzyć postępowanie w części dotyczącej:

1. par. 3 ust. 2 i 3, par. 5 ust. 3 i 4 oraz tytułu rozdziału 2, a także par. 21 ust. 1 - 3, par. 22, par. 27 ust. 4 i 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin /Dz.U. nr 21 poz. 94 ze zm./,
2. par. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 1986 r. w sprawie waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych rolnikom indywidualnym i członkom ich rodzin oraz wysokości składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników /Dz.U. nr 2 poz. 13/.

Sentencja

Trybunał Konstytucyjny

Uzasadnienie

Polski Związek Hodowców Drobnego Inwentarza podniósł ponadto zarzut niedochowania ustawowego trybu wymaganego do wydania zarówno rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin, jak też rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 1986 r. w sprawie waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych rolnikom indywidualnym i członkom ich rodzin oraz wysokości składki na Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników.

Niedochowanie ustawowego trybu wymaganego do wydania tych rozporządzeń polega na braku wzmianki, że przed wydaniem tych rozporządzeń zasięgnięto opinii właściwych komisji sejmowych.

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego po ogłoszeniu powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1987 r. /Dz.U. nr 6 poz. 33/ utraciły moc wszystkie kwestionowane przepisy wyszczególnionych w sentencji orzeczenia rozporządzeń Rady Ministrów w ich brzmieniu przed ogłoszeniem powołanego rozporządzenia z dnia 20 lutego 1987 r.

Pociąga to za sobą konieczność umorzenia postępowania w tym zakresie.

Pozostałe wnioski podlegają rozpoznaniu tak w zakresie par. 11, par. 25 i 25a, par. 26a i 26b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 marca 1983 r. /Dz.U. nr 21 poz. 94/ w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1987 r. /Dz.U. nr 6 poz. 33/, jak też w zakresie ustawowego trybu wymaganego do ich wydania.