Orzeczenie TK z 24 kwietnia 1995 r., K 5/95

Tezy

Trybunał Konstytucyjny postanowił:

nie nadawać wnioskowi dalszego biegu i skierować wniosek w trybie art. 6 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym /Dz.U. 1991 nr 109 poz. 470 ze zm./ do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej.

Uzasadnienie

Zaskarżony akt normatywny został uchwalony w 1967 r. Jego merytoryczne rozpoznanie byłoby możliwe jedynie w sytuacji, gdyby w okresie ostatnich pięciu lat przed złożeniem wniosku dokonano takiej zmiany o charakterze ustawowym, która albo bezpośrednio nowelizowałaby zaskarżone przepisy albo wprowadziłaby novum normatywne do zaskarżonych przepisów. Z novum normatywnym mamy do czynienia, gdy zmiana ustawy nie polega na zmianie zaskarżonych przepisów lecz na zmianie innych, które jednak pozostają w ścisłym związku z nimi w ten sposób, iż wspólnie tworzą podstawę dla dekodowania nowej normy /novum/ prawnej. Również w tym przypadku zachowany jest wymóg o którym mowa w art. 24 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, gdyż następuje zmiana normy prawnej, a właśnie norma prawna jest podstawową jednostką aktu prawotwórczego.

Należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z dwóch wskazanych wyżej sytuacji.

Reasumując, należy stwierdzić że Trybunał Konstytucyjny nie może rozpatrywać zgodności zaskarżonych przepisów z ustawami konstytucyjnymi, gdyż przepisy te zostały wprowadzone do polskiego systemu prawa ponad pięć lat od złożenia wniosku przez grupę posłów.