Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 19 stycznia 1998 r., OPK 38/97

Sprawa

w sprawie z odwołania Wojewódzkiego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych (...) od decyzji Zarządu Miasta (...) w przedmiocie wieczystego użytkowania gruntu

Rozpoznanie

pytania prawnego pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) zgłoszonego na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./, o następującym brzmieniu:

Teza

Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytania prawne

Sentencja

1. Czy postanowienia art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ odnieść należy tylko do gruntu niezabudowanego czy również zabudowanego?
2. Przy odpowiedzi twierdzącej również na drugi człon pierwszego pytania: a/ czy podmiot zajmujący pomieszczenia w budynku na podstawie umowy nienazwanej, zawierającej w istocie cechy umowy najmu, zawartej z innym podmiotem, którego strony najmu uważają za właściciela budynku, jest posiadaczem gruntu w rozumieniu przepisu powołanego w pkt 1 pytania? b/ czy budynki położone na gruntach, o których mowa w powołanym przepisie, sprzedaje się uprawnionemu za cenę uwzględniającą wysokość nakładów poniesionych na ich budowę i odpowiednio zwaloryzowaną, czy też uwzględniając, że posiadacz istotnie budynki te wybudował z własnych środków przenieść nieodpłatnie własność budynków na rzecz tego posiadacza? podjął następującą uchwałę:

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że stosowanie art. 80 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości nastręcza szereg trudności interpretacyjnych. Ustawa ta, utraciła jednak moc z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/, to jest z dniem 1 stycznia 1998 r. /art. 241 i art. 242 tej ustawy/. Według nowego stanu prawnego wynikającego z tej ustawy /art. 207 ust. 1/, posiadaczom nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, którzy w dniu 5 grudnia 1990 r. nie legitymowali się dokumentami o przekazaniu im tych nieruchomości, wydanymi w formie przewidzianej prawem, i nie legitymują się nimi w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, oddaje się je odpowiednio w użytkowanie wieczyste, w drodze umowy, lub w trwały zarząd w drodze decyzji. Jeżeli oddaniu w użytkowanie wieczyste podlega nieruchomość gruntowa zabudowana na podstawie pozwolenia na budowę z lokalizacją stałą, stosuje się odpowiednio przepis art. 200 ust. 1 pkt 1 tej ustawy /chodzi o nabycie własności budynków, innych urządzeń i lokali odpłatnie, jeżeli obiekty te nie były wybudowane lub nabyte ze środków własnych tych osób lub ich poprzedników prawnych/.

Oznacza to, że przepisy tej ustawy mają zastosowanie w sprawie niniejszej, albowiem organ odwoławczy rozpatrując odwołanie stosuje przepisy obowiązujące w dacie orzekania przez ten organ. Z przepisu art. 233 ustawy o gospodarce nieruchomościami jednoznacznie wynika, że sprawy wszczęte, lecz nie zakończone decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy prowadzi się na podstawie jej przepisów. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zależy od wyjaśnienia treści przepisów w brzmieniu objętym pytaniami prawnymi, jak tego wymaga art. 22 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych.

Mając powyższe na względzie należało odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytania prawne.