Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 6 marca 1981 r., SA 645/81

Tezy

Zarządzenie terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego o ustaleniu terenów budowlanych na potrzeby budownictwa indywidualnego, wydane na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach /Dz.U. nr 27 poz. 192 ze zm./, nie jest decyzją administracyjną, lecz aktem normatywnym i jako taki nie podlega zaskarżeniu do NSA.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa skargę Kazimierza W. i Jana Sz. na decyzję Wojewody Olsztyńskiego z dnia 22 grudnia 1980 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą na własność Państwa.

Uzasadnienie

Jak wynika z treści skargi, nie dotyczy ona wskazanych w niej decyzji Wojewody Olsztyńskiego z dnia 22 grudnia 1980 r., nr GT. 8221-1/12/80, oraz utrzymanej przez nią w mocy decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w N. z dnia 4 września 1980 r. w sprawie ustalenia odszkodowania za przejętą część działki na własność Państwa, co było treścią obu rozstrzygnięć, lecz samego faktu przejęcia działki. Należy zatem na wstępie wyjaśnić, że obie decyzje nie rozstrzygały i nie mogły rozstrzygać sprawy przejęcia działki, lecz jedynie sprawę pochodną, jaką było ustalenie odszkodowania. Natomiast przejęcie działki na własność Państwa nastąpiło nie na podstawie decyzji administracyjnej, lecz aktu normatywnego, jakim jest zarządzenie nr 1/80 Naczelnika Miasta i Gminy w N. o ustaleniu terenów budowlanych na potrzeby budownictwa indywidualnego, wydane na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i w osiedlach /Dz.U. nr 27 poz. 192 ze zm./. Wydanie takiego aktu normatywnego skutkuje przejście z mocy prawa na własność Państwa nieruchomości lub ich części objętych zarządzeniem o ustaleniu terenu budowlanego po upływie dwóch miesięcy od dnia wejścia w życie tego zarządzenia, chyba że ich właściciele zachowali własność na mocy art. 5 ust. 2, art. 8 lub art. 9 cytowanej ustawy. Ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do badania zgodności z prawem decyzji administracyjnych /art. 196 par. 1 Kpa/, a nie aktów normatywnych /aktów o charakterze ogólnym/, skarga w przedmiocie przejęcia działki na własność Państwa była niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 204 par. 1 Kpa.