Wyrok NSA oz. w Bydgoszczy z 17 czerwca 2003 r., SA/Bd 1002/03

Rozpoznanie

na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi Dawida Ł. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia 6 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego - oddala skargę.

Teza

Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 47/ nie przewidują możliwości "tymczasowej" zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części oraz tylko w celu użytkowania przez określony podmiot.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Prezydent Miasta T. decyzją z dnia 9 października 2002 r. (...) odmówił skarżącemu Dawidowi Ł. wyrażenia zgody na zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego położonego w T. przy ul. W. 10, polegającą na użytkowaniu pomieszczeń biurowych jako pomieszczeń mieszkalnych, twierdząc, że zmiana taka jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdzie teren, na którym znajduje się ten obiekt budowlany, przeznaczony jest pod zaplecze techniczno-produkcyjne kombinatu budowlanego.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 8, art. 75, art. 77 i art. 80 Kpa. Uzasadniając odwołanie twierdził, że ustalenie, iż przeznaczenie terenu w planie zagospodarowania przestrzennego pod zaplecze techniczno-produkcyjne kombinatu budowlanego wyklucza możliwość tworzenia na tym terenie substancji mieszkaniowej nie jest trafne. W związku z tym wskazał, że w postanowieniu Prezydenta Miasta T. z dnia 17 stycznia 1996 r. zaopiniowano pozytywnie przeznaczenie części budynku biurowego na cele mieszkalne, co oznacza, że nie wykluczono możliwości tworzenia na tym terenie substancji mieszkaniowej. Ponadto skarżący podniósł argumenty mające świadczyć o zasadności przeznaczenia części pomieszczeń biurowych na cele mieszkalne.

Rozpoznając odwołanie skarżącego Wojewoda K.-P. zaskarżoną decyzją z dnia 6 grudnia 2002 r. (...) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Wojewoda wskazał, że zgodnie z par. 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 47/ właściwy organ wydaje pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części m.in. po stwierdzeniu zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Następnie wskazał, że z akt wynika, iż zgodnie z obowiązującym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego T. nieruchomość przy ul. W. 10 w T. znajduje się w obrębie jednostki planistycznej o symbolu M.61.PB i ustaleniach "Zaplecze Techniczno-Produkcyjne Kombinatu Budowlanego". Zdaniem organu mimo, że Kombinat ten został zlikwidowany obszar wskazanej jednostki planistycznej zachował przeznaczenie przemysłowe. W tej sytuacji, zdaniem organu administracji, postulowana przez skarżącego zmiana sposobu użytkowania części obiektu budowlanego nie może być uznana za zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji nie jest możliwe wyrażenie zgody na tą zmianę.

W skardze skarżący powtórzył zarzuty odwołania.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Skarżący nie podważył skutecznie ustalenia poczynionego w postępowaniu administracyjnym, że postulowana przez niego zmiana sposobu użytkowania części obiektu budowlanego, mianowicie przeznaczenie części obiektu użytkowanego jako biuro na pomieszczenia mieszkalne, jest sprzeczna z planem zagospodarowania przestrzennego. Skoro teren nieruchomości przy ul. W. 10 w T. przeznaczony jest w planie na zaplecze techniczno-produkcyjne kombinatu budowlanego, to urządzenie tam mieszkania jest sprzeczne z planem. To zaś wyłącza, stosownie do powołanego par. 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego, możliwość wyrażenia zgody na zmianę sposobu użytkowania.

Poczynionym w postępowaniu administracyjnym ustaleniu nie przeczy postanowienie Prezydenta T. z dnia 17 stycznia 1996 r. Postanowienie to aczkolwiek dotyczące tego samego obiektu budowlanego /budynku przy ul. W. 10 w T./ zapadło w innej sprawie, mianowicie w sprawie z wniosku Piotra Ł. Nie wiąże ono zatem w żaden sposób w niniejszej sprawie. To samo dotyczy decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 25 marca 1997 r., którą udzielono Piotrowi Ł. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części budynku biurowego położonego przy ul. W. 10 w T. "z funkcji biurowej na mieszkalną dla właściciela działki numer 21/24 położonej przy ul. W. 10 w T. na okres tymczasowy". Decyzja ta jest w sposób oczywisty wadliwa. Nie tylko dlatego, że dopuszcza zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego sprzecznie z planem zagospodarowania przestrzennego /w uzasadnieniu tej decyzji stwierdza się, że teren, na którym znajduje się budynek zlokalizowany jest w strefie przemysłowej, w której wyklucza się możliwość tworzenia substancji mieszkaniowej, oraz, że "wyrażając zgodę na adaptację części budynku biurowego na mieszkanie dla właściciela terenu i zakładu wzięto pod uwagę, iż zamieszkiwanie na terenie własnego zakładu jest formą bezpośredniego nadzoru nad zakładem, jednak rozszerzenie tej tendencji jako niezgodne z ww. planem nie uzyska akceptacji tut. organu"/, ale także dlatego, że przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ oraz powołanego już rozporządzenia z 15 grudnia 1994 r. nie przewidują możliwości "tymczasowej" zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części oraz tylko w celu użytkowania przez określony podmiot.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę, jako niezasadną, oddalił.