Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Wyrok NSA oz. w Bydgoszczy z 4 lutego 2003 r., SA/Bd 132/03

WyrokprawomocneNSA oz. w Bydgoszczy·4 lutego 2003 r.

Powołane przepisy

Teza

  1. Zmiana sposobu użytkowania przedmiotowej nieruchomości z nieczynnego targowiska na parking strzeżony jest niewątpliwie zmianą mieszczącą się w dyspozycji art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ ze wszystkimi konsekwencjami.
  2. Decyzja o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania, w tym istniejącego i nie zmiennego w zakresie techniczno-budowlanym obiektu budowlanego, wymaga zgodnie z treścią art. 32, do którego odsyła art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego - uprzedniego uzyskania przez inwestora wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

przy udziale (...) sprawy ze skargi "S." Powszechnej Spółdzielni Spożywców w T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 15 lipca 2002 r. (...) w przedmiocie wezwania do przedłożenia dokumentów i dokumentacji - oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją K.-P. Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymała w mocy decyzję pierwszej instancji wzywającą PSS "S." w T. do dostarczenia w zakreślonym terminie wskazanych dokumentów i dokumentacji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie akt sprawy wynika, iż na działce nr 127/2 przy ul. G. w T., PSS "S." rozpoczęła pod koniec 1998 r. użytkowanie byłego targowiska jako parkingu strzeżonego, bez wymaganej przepisami prawa decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania, czym uchybiono art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego.

Zgodnie z dyspozycją art. 71 ust. 3 Prawa budowlanego, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia właściwego organu, przepisy art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego stosuje się odpowiednio.

Biorąc pod uwagę samowolną zmianę byłego targowiska na parking samochodowy, właściwy w sprawie organ nadzoru budowlanego wydał postanowienie wstrzymujące użytkowanie rzeczonego parkingu, w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Zgodnie z dyspozycją art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego, postanowienie o wstrzymaniu użytkowania traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja zakazująca zaniechanie użytkowania lub nakazująca wykonanie określonych czynności, celem doprowadzenia wykonanych robót i użytkowanego parkingu do stanu zgodnego z prawem.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w T. zaskarżoną decyzją wezwał inwestora do przedłożenia określonych dokumentów i dokumentacji, po których dostarczeniu inwestor będzie mógł wystąpić o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie rzeczonego parkingu.

Wskazano również w uzasadnieniu, że działanie organu nadzoru budowlanego ma na celu doprowadzenie użytkowanego samowolnie parkingu i wykonanych prac do stanu zgodnego z przepisami prawa.

Skargę na powyższą decyzję wniosła "S." Powszechna Spółdzielnia Spożywców w T., wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że teren przy ul. G. idealnie nadaje się na parking osiedlowy.

Po likwidacji części targowiska miejskiego zlokalizowanej na działce stanowiącej własność "S." PSS w T., działka ta stanowiła i stanowi teren ogrodzony, utwardzony, z dojazdami od ul. G., mający przyłącze elektryczne, oświetlony, z doprowadzona wodą i odprowadzonymi ściekami, z odpływem wód deszczowych do studzienek chłonnych. Cała ta infrastruktura naniesiona jest na mapach geodezyjnych miasta, a więc wybudowana została /kilka lat wcześniej/ zgodnie z wszelkimi zasadami i wymogami. Dokonano odbiorów branżowych z udziałem przedstawicieli właścicieli sieci miejskich oraz naniesiono inwentaryzację powykonawczą na mapę geodezyjną. W tej sytuacji żądanie "uzgodnień, opinii instytucji i organów wymaganych prawem w tym ZUDT UM T.", które zostało sprecyzowane w decyzji PINB jest zdaniem skarżącej nieporozumieniem.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu skutkującym jej uchyleniem.

W myśl przepisu art. 71 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jej części rozumie się w szczególności:

1/ przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie bądź było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne, 2/ podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej jego warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

Art. 71 ust. 2 nie wymienia enumeratywnie wszystkich przypadków, które ustawodawca traktuje jako zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Używa bowiem określenia "w szczególności", co oznacza, że wymienione w tym przepisie rodzaje "przeróbek" lub zmieniające określone warunki rodzaje działalności zostały wymienione jedynie przykładowo. W każdym zatem przypadku należy dokonać szczegółowej oceny, czy zamierzony nowy sposób użytkowania obiektu ze względu na interes użytkowników tego obiektu oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego będzie wymagał uzyskania pozwolenia właściwego organu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego /art. 71 ust. 1/.

W kontekście powyższego zmiana sposobu użytkowania przedmiotowej nieruchomości z nieczynnego targowiska na parking strzeżony jest niewątpliwie zmianą mieszczącą się w dyspozycji ww. art. 71 ust. 2 ze wszystkimi konsekwencjami.

Decyzja o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania, w tym istniejącego i nie zmiennego w zakresie techniczno-budowlanym obiektu budowlanego, wymaga zgodnie z treścią art. 32, do którego odsyła art. 71 ust. 1 prawa budowlanego - uprzedniego uzyskania przez inwestora wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń lub opinii innych organów; co czyni uprawnioną zaskarżoną decyzję.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ oddalił skargę.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.