Wyrok NSA oz. w Bydgoszczy z 29 października 2003 r., SA/Bd 2154/03

Teza

Organ odwoławczy w przypadku wniesienia odwołania czy zażalenia rozpoznaje sprawę w całości od początku, przy czym obowiązany jest uwzględnić stan faktyczny zaistniały również w trakcie postępowania odwoławczego /zażaleniowego/.

Uzasadnienie

Izba Skarbowa w B. działając na podstawie art. 233 par. 1 pkt 1 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 7 kwietnia 2003 r. Sławomira C. na postanowienie Urzędu Skarbowego w G. z dnia 3 kwietnia 2003 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego od sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego marki Volkswagen Passat - wobec braku uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia organu pierwszej instancji postanowieniem z dnia 5 czerwca 2003 r. zaskarżone postanowienie utrzymała w mocy.

Podstawą powyższego rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny: Decyzją z dnia 6 grudnia 2002 r. Urząd Celny w T. uznał zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD z dnia 17 stycznia 2001 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej kwoty wynikającej z długu celnego oraz zapisów w polach 22, 36, 42, 46b, 47c i określił wartość celną pojazdu w kwocie 17.274 zł oraz cło w wysokości 10.558 zł.

Urząd Skarbowy w G. kierując się dyspozycją art. 11c ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, postanowieniem z dnia 21 marca 2003 r. wszczął wobec Sławomira C. postępowanie zmierzające do wydania decyzji wymiarowej, a następnie na podstawie art. 200 par. 1 i art. 216 par. 1 Ordynacji podatkowej, wyznaczył stronie 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego.

W dniu 28 marca 2003 r. do Urzędu Skarbowego w G. wpłynął wniosek strony o zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia dodatkowej kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego od sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego marki Volkswagen Passat do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed organami celnymi w sprawie przedmiotowego pojazdu, argumentowany faktem zaistnienia przesłanki z art. 201 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w postaci zagadnienia wstępnego, obligującej organ podatkowy do zawieszenia postępowania.

Po rozpatrzeniu powyższego wniosku w dniu 3 kwietnia 2003 r., Urząd Skarbowy w G. wydał postanowienie odmawiające zawieszenia wszczętego postępowania podatkowego w zakresie ustalenia podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, uzasadniając swoje stanowisko brakiem przesłanek skutkujących koniecznością dokonania tej czynności.

Nie zgadzając się z treścią rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji Pełnomocnik strony złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zawieszenie postępowania. W uzasadnieniu zażalenia zaakcentowano istnienie bezpośredniej zależności pomiędzy wysokością cła i pochodną od niego wysokością podatku od towarów i usług, dlatego też, skoro podstawę ponownego ustalenia zobowiązania podatkowego stanowi zaskarżona do Izby Celnej decyzja Urzędu Celnego, to orzeczenie przez organ celny drugiej instancji o prawidłowości zawartych w niej ustaleń nosi cechy - skutkującego obligatoryjnym zawieszeniem postępowania - zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 par. 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, do czasu ostatecznego zakończenia w administracyjnym toku instancji postępowania przed organami celnymi. (...)

Odnosząc się do wnioskowanego przez stronę zawieszenia postępowania w zakresie ustalenia zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego Izba stwierdziła, że w jej ocenie na dzień wydania rozstrzygnięcia Izby brak jest przesłanek uzasadniających pozytywne ustosunkowanie się do wniosku pełnomocnika strony. (...)

Urząd Celny w T. wydając w dniu 6 grudnia 2002 r., decyzję, z której wyraźnie wynikało, że wartość celna importowanego towaru, a więc również podstawa opodatkowania uległa zmianie, przesądził zdaniem Izby o konieczności wydania przez Urząd Skarbowy w G. właściwy dla podatnika, decyzji, w której ustalił podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy w prawidłowej wysokości, opierając się przy tym na wyliczeniach poczynionych przez Urząd Celny.

Zdaniem Izby gdyby uznać zasadność zarzutów dotyczących zagadnienia wstępnego i konieczności zawieszenia postępowania podatkowego w sytuacji, gdy wniesiono odwołanie od decyzji celnej będącej podstawą dla ustaleń podatkowych wskazać należy, iż podnoszony w zażaleniu argument stał się nieaktualny wobec wydania przez Izbę Celną w T. w dniu 12 lutego 2003 r. decyzji utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Celnego w T. z dnia 6 grudnia 2002 r., potwierdzającej tym samym prawidłowość zawartych w niej ustaleń, czyniąc również dalsze rozważania na temat kwestii zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie bezzasadnymi /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2003 r., SA/Bd 1158/03 i z dnia 1 kwietnia 2003 r. SA/Bd 410/03/. (...)

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W ustalonym niespornie stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie, wbrew zarzutom skargi, odpowiada prawu.

Przede wszystkim na wstępie należy podkreślić, że organ odwoławczy w przypadku wniesienia odwołania czy zażalenia, rozpoznaje sprawę w całości od początku.

Powyższe oznacza, że organ ten obowiązany jest uwzględnić stan faktyczny zaistniały również w toku postępowania odwoławczego /zażaleniowego/.

W rozważanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu reprezentowany przez skarżącego pogląd, iż wobec wniesienia przez importera odwołania od decyzji organu celnego I instancji, organ podatkowy nie powinien wydawać decyzji w zakresie swej właściwości, ale wstrzymać się do ostatecznego wyjaśnienia sprawy celnej. Powinien więc zawiesić postępowanie podatkowe na ten okres, stosownie do art. 201 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Należy jednak zwrócić uwagę, że na etapie postępowania zażaleniowego Dyrektor Izby Celnej w T. w dniu 12 lutego 2003 r. wydał decyzję, mocą której utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w T. z dnia 6 grudnia 2002 r. - potwierdzając tym samym prawidłowość zawartych w niej ustaleń. W konsekwencji stwierdzić należy, iż podnoszony w zażaleniu argument stał się nieaktualny a zatem brak było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie.

Skarżący skorzystał z możliwości złożenia środka odwoławczego do Izby Celnej przez co wyczerpany został administracyjny tryb instancji przed organami celnymi, które ostatecznie przesądziły kwestię zagadnienia wstępnego stanowiącego warunek dla wydania decyzji przez organ podatkowy, na co nie ma wpływu ani wskazany na etapie skargi fakt zaskarżenia decyzji Izby Celnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani też uruchomienie nadzwyczajnego trybu stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji organu celnego drugiej instancji. Bez znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego do Sądu postanowienia jest również fakt wstrzymania wykonania decyzji organów celnych w postępowaniu sądowym.