Wyrok WSA w Bydgoszczy z 29 stycznia 2004 r., SA/Bd 2517/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 29 stycznia 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Wojewody K.-P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych

Skład

Sędzia NSA Wiesław Czerwiński przewodniczący
Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent sprawozdawca
Hanna Szpunar-Radkowska protokolant

Sentencja

1. uchyla zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

SA/Bd 2517/03

Decyzją z dnia [...], Nr [...], Prezydent Miasta B. orzekł o przyznaniu P. K. prawa do zasiłku dla bezrobotnych za okres od 22 lutego 2002r. do 23 maja 2002r., w wysokości [...] zł miesięcznie.

W piśmie z dnia 12 lutego 2003r, P. K. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w którym podniósł, iż został pokrzywdzony odmową przyznania " świadczeń emerytalnych".

Wojewoda K. - P. zakwalifikował powyższe pismo jako wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego i przy piśmie z dnia 18 marca 2003r. zwrócił wniosek wraz z aktami organowi pierwszej instancji.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2003r. (data wpływu do sekretariatu Powiatowego Urzędu Pracy), P. K. złożył odwołanie od decyzji z dnia [...] i jednocześnie do niego dołączył swoje pismo z 12 lutego 2003r.

Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], Wojewoda K. - P. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, gdyż przyjął, że odwołanie od decyzji doręczonej 29 stycznia 2003r. należało złożyć do 12 lutego 2003r. a zostało złożone w dniu 25 kwietnia 2003r.

W skardze z dnia 24 lipca 2003r., P. K. podniósł, iż odwołanie zostało złożone 12 lutego 2003r., a więc został zachowany termin do jego wniesienia przewidziany przepisami prawa.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda K. - P. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę uchyla postanowienie, jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W sprawie, spór zasadza się na prawidłowym określeniu, które z pism skarżącego: czy pismo z 12 lutego2003r. czy z 23 kwietnia 2003r., należało uznać za odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...].

Zgodnie z art. 128 kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi, co do treści odwołania.

Taki zapis oznacza, że odwołanie od decyzji organu administracji publicznej jest środkiem zaskarżenia niesformalizowanym co do formy i skutecznym już jest samo wyrażenie przez stronę swojego niezadowolenia z rozstrzygnięcia. Oznacza również, że na organie ciąży obowiązek oceny treści pisma mogącego stanowić odwołanie, w sposób indywidualny, w kontekście wszystkich okoliczności sprawy.

Oceniając pierwsze ze złożonych w sprawie pism, Sąd stwierdził, że już w pierwszym zdaniu strona wyraźne określiła swoje oświadczenie jako odwołanie od, dokładnie zresztą, oznaczonej decyzji organu pierwszej instancji.

Również w piśmie z dnia 23 kwietnia 2003r. P. K. potwierdził, że w dniu 12 lutego 2003r., złożył odwołanie.

Mając powyższe na względzie, błędnym jest pogląd Wojewody K. - P., że dopiero 25 kwietnia 2003r. zostało wszczęte postępowanie odwoławcze, gdyż skarżący wyraził swoje niezadowolenie z decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...] w piśmie nadanym na poczcie w dniu 12 lutego 2003r. i w świetle cytowanego przepisu procedury administracyjnej, w dniu złożenia tego oświadczenia zostało złożone odwołanie od wskazanej decyzji.

Oznaczenie przez P. K. w odwołaniu, swojego żądania przedmiotowo inaczej niż przedmiot rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji, w kontekście sprawy, stanowić mogło jedynie wątpliwość czy oprócz odwołania nie zostało złożone dodatkowo odrębne żądanie. W takim przypadku, zgodnie z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego wyrażonymi w art. 7 - 9 kpa, organ miał obowiązek przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.

Z tych wszystkich powodów, stosownie do art. 128 kpa, to właśnie moment wniesienia pisma z dnia 12 lutego 2003r. powinien stanowić przedmiot postępowania mającego na celu ustalenie czy został zachowany termin do złożenia odwołania.

Bezspornym w sprawie jest to, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie 29 stycznia 2003r. Na podstawie art. 129 § 2 kpa odwołanie powinno zostać złożone do 12 lutego 2003r. Pismo, zgodnie z datą oznaczoną stemplem pocztowym, zostało złożone 12 lutego 2003 r. Zatem zachowany został termin wymagany do skutecznego zaskarżenia aktu administracyjnego.

Z tych powodów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w przypadku gdy nie uznano jako odwołania pierwszego pisma, w którym strona wyraziła swoje niezadowolenie z decyzji, złożonego w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia - narusza prawo w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Sprawa odwołania z 12 lutego 2003r., od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...], zostanie ponownie rozpoznana i rozstrzygnięta przez Wojewodę K. - P. Dodatkowo, Sąd wskazuje, że art. 134 kpa nie daje podstaw do orzeczenia o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania.

Mając na względzie powyższe i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

G. Malinowska-Wasik W. Czerwiński M. Łent