Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 17 marca 2004 r., SA/Bd 2536/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 17 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi R. i A. K. na uchwałę Rady Miasta T. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie sprzedaży nieruchomości stanowiącej własność Gminy Miasta T. p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Skład

Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

W dniu 30 lipca 2003 r. (data stempla pocztowego) A.i R. K. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy skargę na uchwałę Rady Miasta T. z dnia (...) nr (...) w sprawie sprzedaży nieruchomości zabudowanej położonej przy ul. (...) stanowiącej własność Gminy Miasta T. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu Przed sądami administracyjnymi.

Przepis art. 52 § l i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu Przed sądami administracyjnymi stanowi, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć natomiast sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziane w ustawie. Podobny warunek formułował także przepis art. 34 Ust. l i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.), która utraciła moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2003 r.

Podstawę prawną wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi na uchwałę nr (...) Rady Miasta T. z dnia (...) stanowi przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), zgodnie z którym dopuszczalność skargi na uchwałę organu gminy została przez ustawodawcę uzależniona od uprzedniego wezwania organu, który podjął uchwałę, do usunięcia naruszenia.

Na podstawie akt sprawy oraz pisma skarżącego R.K. z dnia 4 marca 2004 r. Sąd ustalił, iż skarżący nie zachowali niniejszej sprawie trybu wezwania Rady Miasta T. do usunięcia naruszeń spowodowanych zaskarżoną uchwałą, przewidzianego w przepisie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy. W konsekwencji czego skarga, jako złożona przedwcześnie jest niedopuszczalna.

Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), postanowił jak w sentencji.