Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 19 stycznia 2004 r., SA/Bd 2610/03

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 19 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi W. M. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług oraz na decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a I. Umorzyć postępowanie w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej; II. Odrzucić skargę na decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w B.

Skład

Sędzia NSA H. Adamczewska-Wasilewicz przewodniczący

Uzasadnienie

1. Decyzją z dnia [...] Izba Skarbowa w B. utrzymała w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. wydaną dla W. M. w sprawie odmowy umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 1995r., marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 1996r. oraz za luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 1997r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł. Na powyższą decyzję organu odwoławczego W. M. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Odpis skargi został przekazany Dyrektorowi Izby Skarbowej w B., którego zobowiązano do udzielenia odpowiedzi. Pismem z dnia 18 grudnia 2003r. organ odwoławczy poinformował, że na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uwzględnił skargę w całości. Do pisma załączono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...], którą uchylono zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] oraz decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [...] i umorzono postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług za 1995r., 1996r. i 1997r. uległy przedawnieniu, w związku z tym postępowanie podatkowe było bezprzedmiotowe.

Z powyższego wynika, że skarga na decyzję Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług została w całości uwzględniona.

Zgodnie z art. 54 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) obowiązującej od 1 stycznia 2004r., organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Na podstawie art. 161 par.1 pkt 3 wymienionej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Skutkiem zatem uwzględnienia skargi przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. jest umorzenie postępowania przez Sąd, ponieważ decyzja na którą wniesiono skargę została wyeliminowana z obrotu prawnego.

2. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Pierwszy Urząd Skarbowy w B. odmówił umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995r., 1996r., za 2001r. oraz za 2002r. Na decyzję organu pierwszej instancji W. M. w piśmie z dnia 11 sierpnia 2003r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na podstawie art. 52 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zauważyć należy, że również w stanie prawnym obowiązującym pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) wymóg wyczerpania środków odwoławczych był koniecznym warunkiem skutecznego wniesienia skargi.

Nie budzi wątpliwości, że od decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Izby Skarbowej w B. W sytuacji, gdy przepisy procesowe przewidują jakikolwiek środek weryfikacji decyzji, obowiązkiem strony jest z niego skorzystać przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Nieskorzystanie z takiego środka weryfikacji rozstrzygnięcia skutkuje niedopuszczalnością skargi. W tej sprawie W. M. nie wyczerpał środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu administracyjnym, a zatem skarga jest niedopuszczalna. W związku z tym, na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych należało skargę odrzucić.

Sąd zauważa, że wydanie przez organ podatkowy decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowej nie stanowi przeszkody do złożenia ponownego wniosku. Podatnik ma prawo występować o umorzenie zaległości podatkowej tak długo, jak długo zaległość ta istnieje. Wobec przywołanych okoliczności Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.