Uzasadnienie
Decyzją z [...] Wójt Gminy Z. W. zezwolił L. K. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w G. Od tej decyzji odwołał się M. T., wnosząc o jej uchylenie podnosząc, że L. K. nie jest właścicielem przedmiotowej działki, bowiem to właśnie M. T. – skarżący - jest właścicielem działki nr [...].
Wojewoda K.-P. decyzją z [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzje Wójta Gminy Z. W. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym po 10 lipca 2003 r., do wniosku o pozwolenie na budowę wnioskodawca winien dołączyć dowód potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ pierwszej instancji dołączył do akt postępowania administracyjnego odpis aktu notarialnego, z którego wynika, że L. K. jest właścicielem działki nr [...] objętej pozwoleniem na budowę. Organ odwoławczy stwierdził, że akt ten został "uwidoczniony w księgach wieczystych".
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. T. podniósł zarzuty, jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.
Wojewoda K.-P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji z [...].
Następnie skarżący dołączył do akt sprawy pismo Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w T. z [...], z którego wynika, że powierzchnię działki [...] zmniejszono.
Na rozprawie 3 marca 2004 r. skarżący przedłożył decyzję Naczelnika Gminy Z. W. z [...] dotyczącą ustalenia M. T. jako nabywcy działki [...] położonej w G., wypis z rejestru gruntów i akt notarialny z [...] (Nr rep. [...]) sporządzony w PBN w T., z którego wynika, że M. T. kupił grunt obecnie mający numer ewidencyjny [...]. Ponadto skarżący oświadczył, że nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany numeracji działek i ich podziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Skarżący podnosił zarzut, że inwestor nie ma prawa do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Podnosił, że przedmiotowa działka została wyłączona z nieruchomości stanowiącej jego własność i wskazał na dowody dotyczące podziału nieruchomości i nadania poszczególnym działkom nowych numerów geodezyjnych.
Okoliczność ta nie została w ogóle wyjaśniona przez organ rozstrzygający.
Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 11 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 10 listopada 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) przez pojęcie "prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywanych robót budowlanych".
W stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania decyzji inwestor miał obowiązek przedstawić dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 33 ust. 2 pkt 2 wyżej cyt. ustawy Prawo budowlane). W postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę na działce [...] M. T. przedstawił dowody, z których wynika, że prawo L. K. do dysponowania tą działką na cele budowlane nie jest prawidłowo udokumentowane, bowiem z treści księgi wieczystej nie wynika prawo własności inwestora w stosunku do tej działki.
Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu, że fakt nabycia nieruchomości stanowiącej działkę [...] został uwidoczniony w księgach wieczystych. Tymczasem w aktach postępowania administracyjnego brak jakiegokolwiek dowodu na tę okoliczność, a z oświadczenia skarżącego wynika, że strony toczą spór w tej kwestii przed sądem powszechnym. Oznacza to, że organ nie wyjaśnił zagadnienia, kto jest uprawniony do dysponowania nieruchomością, której dotyczy przedmiotowa decyzja. Brak takich ustaleń w sytuacji, gdy skarżący podnosił tę okoliczność, stanowi poważne naruszenie przepisów art. art. 7, 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego i daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że akt notarialny nie mógł w tej sprawie stanowić jedynego przekonującego organ dowodu na okoliczność, że to L. K. ma prawo dysponować nieruchomością na cele budowlane. Takim dokumentem mógł być w tej sytuacji jedynie aktualny wypis z księgi wieczystej. Organ nie może powoływać się na nieokreślone bliżej księgi wieczyste. W decyzji należało wskazać konkretną księgę wieczystą z ustaleniem, kto jest wymienionym w niej właścicielem nieruchomości.
Mając zatem powyższe na względzie, Sąd na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ust. a ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 209 cytowanej ustawy.