Wyrok WSA w Bydgoszczy z 1 kwietnia 2004 r., SA/Bd 2671/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 01 kwietnia 2004r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi T. A. na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i maj 2002r. oraz rozłożenia zaległości podatkowej na raty

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Asesor sądowy Grzegorz Saniewski
Joanna Szklarska protokolant

Sentencja

1. postanawia odrzucić skargę w zakresie żądania rozłożenia zaległości podatkowej na raty,
2. oddala skargę w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie

Skarżący, T. A., wnosząc w piśmie z 25.08.2003r. skargę na decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i maj 2002r., domagał się dodatkowo, by Sąd – w przypadku nie uznania jego racji – rozłożył zaległość podatkową na raty.

Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2004r. oddalił skargę, natomiast co do żądania rozłożenia należności na raty postanowieniem (zawartym w wyroku), odrzucił skargę.

Uzasadnieniem dla odrzucenia skargi we wskazanym zakresie była okoliczność, że skarżący bezspornie nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu po merytorycznym rozstrzygnięciu o takim wniosku przez organy podatkowe. Zgodnie z art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały skarżącemu przed organem właściwym w sprawie – należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku wniosku o rozłożenie zaległości podatkowej na raty, po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji stronie służy odwołanie do dyrektora właściwej miejscowo izby skarbowej i dopiero po uzyskaniu takiej ostatecznej decyzji można wnieść skargę do sądu. Inna kolejność postępowania, tudzież kierowanie wniosków bezpośrednio do sądu jest niedopuszczalne z mocy prawa.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 wskazanej wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami wojewódzkimi, odrzucił skargę w zakresie żądania rozłożenia zaległości podatkowej na raty.