Uzasadnienie
S.A./Bd 2729/03
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T., działając na podstawie art. 46 ust.1,3,4 pkt2 i art.48 ust.2 pkt2,ust.4 oraz art.57ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz.627) uzgodnił bez uwag projekt budowy stacji paliw płynnych J. przy ul. [...] w T. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że planowana inwestycja jest usytuowana zgodnie z zapisami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta T. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że realizacja zamierzenia nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w porze dziennej i nocnej poza granicami inwestycji, a poziom emisji zanieczyszczeń niezorganizowanych z parkingów i dróg wewnętrznych będzie znikomy w stosunku do ruchu wokół stacji. W zakresie stanu atmosfery w rejonie planowanej inwestycji dotrzymane będą wszystkie dopuszczalne wartości stężeń zanieczyszczeń w powietrzu. Przedmiotowa dokumentacja uwzględnia zalecenia ustalone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a wskazane szczegółowo rozwiązania techniczne i technologiczne powinny zagwarantować spełnienie wymagań w zakresie ochrony środowiska gruntowego i wodnego.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł T. Ruch Ekologiczny wskazując, że planowana inwestycja stwarza zagrożenie dla kompleksu leśnego (unikatowego lasu wydmowego) położonego w T. przy ul. [...] i jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż obejmuje swoim zasięgiem tereny przeznaczone w tym planie na inne cele.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W ocenie organu II instancji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. decyzję uzgadniającą projekt budowy stacji paliw podjął w oparciu o wyczerpujący materiał dowodowy, mając na względzie zasady ochrony środowiska.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. Ruch Ekologiczny wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji ponowił zarzuty zawarte w odwołaniu, a ponadto wskazał, że organ II instancji rozpatrując odwołanie nie ustosunkował się do konkretnych zarzutów dotyczących zagrożeń związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji dla kompleksu leśnego przy ul. [...] w T., a także nie odniósł się do zarzutu niezgodności przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego przedmiotową inwestycją.
W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm./. Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie z treścią art. 97§1tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270).
Zgodnie z art. 3§1 u.p.s.a. sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że Sąd sprawuje kontrolę pod względem legalności decyzji (innych aktów) i może decyzję uchylić lub stwierdzić jej nieważność, jeżeli w istotny sposób narusza ona przepisy obowiązujące w dacie jej wydania na tle stanu faktycznego ustalonego w toku postępowania administracyjnego.
Sąd ocenia w związku z powyższym, czy orzeczenie wydane zostało zgodnie z przepisami procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 kpa obligującego organ administracji do podejmowania kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, art. 10 kpa wyrażającego zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, art. 77 § l kpa obligującego organ administracji do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, art. 80 kpa wyrażającego zasadę swobodnej oceny dowodów i art. 107 § 3 kpa wskazującego, jakie elementy powinno zawierać uzasadnienie decyzji. Ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia powinno znaleźć pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Uzasadnienie stanowi bowiem integralną część rozstrzygnięcia stanowiącego dyspozytywną część decyzji i pominięcie w uzasadnieniu okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Brak podania w uzasadnieniu decyzji motywów rozstrzygnięcia z jednej strony uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny legalności decyzji, a z drugiej strony może być powodem zaskarżenia do Sądu decyzji nie zawierających prawidłowego uzasadnienia wobec niemożności poznania motywów takiego, a nie innego rozstrzygnięcia.
Podkreślić przy tym należy, iż z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) wynika obowiązek organu odwoławczego do rozpatrzenia sprawy ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że organ ma obowiązek dokonać merytorycznej i prawnej oceny zasadności kwestionowanej decyzji i rozpatrzyć wszystkie żądania strony, w tym podnoszone w odwołaniu, oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu decyzji.
W rozpatrywanej sprawie skarżący składając odwołanie od decyzji organu I instancji wskazywał na zagrożenia związane z realizacją przedmiotowej inwestycji dla kompleksu leśnego przy ul. [...] w T., a także podniósł niezgodność przedsięwzięcia z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego przedmiotowa inwestycją.
Z analizy akt sprawy niniejszej wynika, że zaskarżone orzeczenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. nie zawiera uzasadnienia, które można byłoby uznać za spełniające wymogi z art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu w uzasadnieniu swojej decyzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. nie ustosunkował się jednoznacznie i wyczerpująco do zarzutów odwołania istotnych z punktu widzenia prawidłowości rozstrzygnięcia wydanego w I instancji.
Takim ustosunkowaniem się wobec treści podniesionych przez stronę skarżącą zarzutów, nie może być bowiem stwierdzenie, że organ I instancji zaskarżoną decyzję "podjął w oparciu o wyczerpujący materiał dowodowy, mając na względzie zasady ochrony środowiska, a tym samym ochrony zdrowia mieszkańców miasta".
W rozpatrywanej sprawie szersze uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawarte zostało dopiero w odpowiedzi na skargę, która nie może być traktowana jako aneks do decyzji, gdyż należy już do postępowania sądowo - administracyjnego, a nie administracyjnego.
Reasumując, stwierdzić należy, że w obecnym stanie faktycznym, wobec braku należytego uzasadnienia, Sąd nie był w stanie ocenić legalności zaskarżonej decyzji, a w szczególności, czy rozstrzygnięcie zostało wydane po rozważeniu całokształtu zebranego w sprawie materiału i po dokonaniu jego właściwej oceny.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przeprowadzonym z zachowaniem reguł postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art. 7, 77§1, 80 i 107§3 kpa organ odwoławczy dokona oceny zasadności kwestionowanej decyzji i rozpatrzy wszystkie zarzuty strony skarżącej podnoszone w odwołaniu, oraz ustosunkuje się do nich w uzasadnieniu decyzji.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt1 lit.c ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 wyżej wymienionej ustawy.