Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta T. na podstawie art. 5, art. 129 ust. 1, art. 132 ust. 1,3 i art. 227 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, ze zmianami) orzekł o waloryzacji kwoty odszkodowania przyznanego G. i W. małż. S. z tytułu wywłaszczenia nieruchomości położonej w K., gmina L., przejętej w związku z budową autostrady decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] nr [...].
Ustalona kwota odszkodowania [...] zl (po denominacji [...] zł), zwaloryzowana za okres od 07.12.1993 r. do 23.12.1993 r. wynosi [...] zł i zostanie wypłacona przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad w B. w terminie 14 dni od dnia w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu podniesiono, iż odszkodowanie ustalone w decyzji z [...] w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości wypłacono 23.12.1993 r. jednak bez dokonania waloryzacji za okres od wydania decyzji do wypłaty odszkodowania. Starosta T. decyzją z dnia [...] przyznał im waloryzację odszkodowania za wyżej wymieniony okres i orzekł obowiązek wypłaty kwoty waloryzacji przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad /GDDKiA/ jako następcy prawnemu Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad, która to decyzja na skutek odwołania GDDKiA została uchylona decyzją Wojewody K. - P. i przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Dokonując analizy zebranego materiału wskazano, iż obecnie obowiązująca ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami zawiera w przedmiocie wypłaty waloryzowanych odszkodowań, analogiczny zapis jak uprzednio obowiązująca ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (art. 55). Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami do zapłaty odszkodowania właściwym organem jest starosta. Obowiązek wypłaty odszkodowań (zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o autostradach płatnych) za nieruchomości przejęte na rzecz Skarbu Państwa ze środków Agencji / obecnie GDDKiA / stanowi w istocie o odpowiedzialności tego podmiotu za zobowiązania Skarbu Państwa. Ustalony wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w grudniu 1993 r. ustalony został na 5,6% w stosunku do miesiąca listopada 1993 r. (obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 stycznia 1994 r. - M.P. Nr 4, poz. 27 z 1994 r.), co uwzględniając okres 18 dni stanowi o różnicy w kwocie [...] zł.
Wojewoda K. - P. decyzją z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w B. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie. W uzasadnieniu wskazano, iż odszkodowanie zostało przekazane przez podmiot wskazany w decyzji wywłaszczeniowej w dniu [...], a zatem 17 dni od daty wydania decyzji o wywłaszczeniu i odszkodowaniu oraz 3 dni od daty uzyskania przymiotu ostateczności powyższej decyzji (Wojewoda T. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję kierownika Urzędu Rejonowego w T.). Odszkodowanie zostało wypłacone w odstępie 17 dni od daty wydania decyzji i w ciągu 1 miesiąca tj. grudnia 1993 r. Powyższa sytuacja powoduje, że w przedmiotowej sprawie nie ma możliwości zastosowania wskaźnika opublikowanego w M.P. z 1994 r. Nr 4, poz. 27 jak to uczynił organ I instancji, gdyż wskaźnik ten obrazuje wzrost cen i usług konsumpcyjnych w grudniu w stosunku do listopada 1993 r., a decyzja o odszkodowaniu wydana została w grudniu a nie listopadzie 1993 r. Wskaźnika, który odzwierciedlałby wzrost cen i usług konsumpcyjnych pomiędzy 6 a 23 grudnia nie ma. Ponadto waloryzacja powinna być dokonana, jeżeli w tym czasie nastąpi istotna zmiana siły nabywczej pieniądza, co wpływa na wartość nieruchomości, a w rozpatrywanej sprawie dowodu takiego wnioskodawca ani organ I instancji nie przedstawili. Przyjęty przez Starostę T. sposób wyliczenia ilości dni od daty wydania decyzji do daty wypłaty odszkodowania także nie jest prawidłowo ustalony, gdyż upłynęło 17 a nie 18 dni. Nie znajduje także uzasadnienia zarzut, że zobowiązanym do wypłaty odszkodowania, a tym samym i kwoty waloryzacji powinien być starosta, wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, ponieważ w rozpatrywanej sprawie Skarb Państwa reprezentuje również Generalna Dyrekcja Dróg krajowych i Autostrad, która jest przecież następcą prawnym Dyrekcji Okręgowej Dróg Publicznych w B., która była wnioskodawcą postępowania wywłaszczeniowego.
Skargę od powyższej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli G. i W. S., zarzucając naruszenie przepisów prawa tj. art. 7 k.p.a. - obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy w zakresie potrzebnym do jej załatwienia, oraz naruszenia art. 128 ust. 1, art. 130 ust. 1, art. 132 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda K. - P. wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności naruszony został art. 7 k.p.a. wobec niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy spowodowanego niedopełnieniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego znajdującego się w sprawie, a wynikającego z dyspozycji przepisów art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.
Stosownie do art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, ze zmianami) wysokość odszkodowania ustala się według stanu i wartości wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. Przedmiotowa dyrektywa wskazuje na to, że ustalając wysokość odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości należy uwzględnić wszystkie czynniki wpływające na wartość nieruchomości, a zatem wysokość odszkodowania ma odpowiadać wartości nieruchomości, co znaczy, że winno ono być ekwiwalentne.
Na mocy art. 132 ust. 3 powyższej ustawy wysokość odszkodowania ustalona w decyzji o wywłaszczeniu podlega waloryzacji na dzień jego zapłaty, natomiast metodę waloryzacji normuje art. 5 tej ustawy stanowiący, iż dokonywana jest przy zastosowaniu wskaźników zmian cen nieruchomości ogłaszanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w drodze obwieszczeń, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".
Z treści obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 stycznia 1994 r. w sprawie wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w grudniu 1993 r. (M.P. Nr 4, poz. 27) wynika, że ceny towarów i usług konsumpcyjnych w grudniu 1993 r. w stosunku do listopada 1993 r. wzrosły o 5,6 %.
Ustawowy obowiązek wynikający z dyspozycji art. 5 cytowanej ustawy o gospodarce nieruchomościami nie zwalnia od jego realizacji przez przyjęcie, że brak przedmiotowego wskaźnika obrazującego wzrost cen i usług konsumpcyjnych za okres od wydania decyzji do wypłaty odszkodowania za miesiąc grudzień wobec odniesienia do miesiąca listopada 1993 r. nie ma zastosowania, bowiem przyjęta metoda obliczania (określenie wskaźnika wzrostu za dany okres) nie może mieć wpływu na treść aktu normatywnego regulującego waloryzację odszkodowania w danym okresie.
Ponadto jak trafnie zauważa się w zaskarżonej decyzji, w sposób nieprawidłowy przyjęty został przez Starostę T. sposób wyliczenia ilości dni od daty wydania decyzji do daty wypłaty odszkodowania tj. od dnia [...] do [...] upłynęło 17 a nie 18 dni.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżących na podstawie art. 200 cytowanej wyżej ustawy, prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.