Uzasadnienie
SA/Bd 2903/03
Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] nr [...], K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z [...] nr [...] w sprawie przedłożenia przez S. S.: inwentaryzacji budowlanej murowanego garażu położonego w B. przy ul. [...] wraz z orzeczeniem konstrukcyjnym na wbudowane elementy, wykonanej przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia; planu zagospodarowania działki opracowanego na aktualnych mapach geodezyjnych; opinii w zakresie p/poż; opinii w zakresie ochrony środowiska, opinii sanitarnej; protokółu skuteczności zerowania instalacji elektrycznej; opinii kominiarskiej oraz potwierdzonych powiadomień Państwowej Inspekcji Pracy w B., Miejskiej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w B., komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w B., Państwowej inspekcji Ochrony Środowiska w B. - o użytkowanym garażu.
Jak ustalono, dokumenty dotyczące przedmiotowego garażu zaginęły. Garaż został wybudowany w 1976r.
Jako podstawę postanowienia, organy wskazały art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. tj. z 2000r, Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.).
W postępowaniu oprócz S. S., wzięli udział inni współwłaściciele nieruchomości położonej w B. przy ul. [...]: D. Z. i J. S. W aktach sprawy znajdował się odpis z księgi wieczystej nieruchomości, z którego wynikało, że właścicielami byli M. i M. D., R. i J. M., D. i W. Z. oraz J. S. Jak ustalono, S. S. nabył współwłasność nieruchomości od małżeństwa M. Skargę z 1 października 2003r. na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego w B. złożyła J. S. W skardze skarżąca sformułowała ogólne stwierdzenie, że postanowienie nie uwzględniało stanu technicznego garażu.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) cyt. ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla je w części lub całości, w przypadku gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie, chociaż z innych powodów niż wskazane w jej uzasadnieniu.
Na początku należy stwierdzić, że organ niewłaściwie powołał się na art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), gdyż stosownie do art. 103 ust. 2 cyt. ustawy z 1994r., do przedmiotowego garażu mogły mieć zastosowanie przepisy z 1974r., tylko w zakresie stosowania art.
- Natomiast podstawę prawną działania organu stanowił art. 81c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. tj. z 2000r, Nr 106, poz. 1126 ze zm.).
Przepis ten dawał podstawę do działania organu, którego celem było ustalenie stanu technicznego garażu, jego zgodności z normami prawa budowlanego. Postanowienie zostało wydane w postępowaniu, które z kolei miało na celu rozstrzygnięcie o tzw. legalizacji obiektu budowlanego położonego na nieruchomości, której własność przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
W związku z tym, w sprawie, wszyscy współwłaściciele nieruchomości, na której znajdował się garaż, mogli stać się podmiotem praw i obowiązków skonkretyzowanych w orzeczeniu zapadłym w wyniku prowadzonego postępowania, a więc mieli interes prawny bycia w nim stroną.
Tym samym obowiązkiem organu było zapewnienie czynnego udziału w postępowaniu wszystkim współwłaścicielom nieruchomości, na której znajdował się garaż (art. 10 kpa).
Złożenie do akt sprawy odpisu z księgi wieczystej nieruchomości, z którego wynikał inny krąg współwłaścicieli niż objęty postępowaniem przez organ; wymagał przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia rzeczywistego kręgu stron.
Postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., oparte na materiale dowodowym, w którym nie wyjaśniono tego, czy wszystkie strony brały udział w postępowaniu, naruszało art. 7 kpa, co mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.
Należy przy tym zauważyć, że S. S. zarządzał obiektem o tyle, o ile był jego współwłaścicielem. Pełnomocnictwo uzyskane od części pozostałych współwłaścicieli do czynności zwykłego zarządu, dawało mu jedynie upoważnienie do występowania w imieniu tychże osób, ale nie pozbawiało ich możliwości sprawowania zarządu.
Organ ponownie przeprowadzi postępowanie zapewniając czynny udział wszystkim współwłaścicielom nieruchomości, na której znajduje się garaż.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie. O kosztach orzeczono n podstawie art. 200 cyt. ustawy.