Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 12 lutego 2004 r., SA/Bd 3047/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy

Rozpoznanie

w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi S. W. na decyzję Rady Miejskiej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Skład

Sędzia NSA Jan Grzęda przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon
Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak
Małgorzata Kraus protokolant

Uzasadnienie

SA/Bd 3047/03

17 stycznia 2003 roku Zarząd Spółdzielni Mieszkaniowej LokatorskoWłasnościowej w T. na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym zwrócił się do Rady Miejskiej w T. o wyrażenie zgody na rozwiązanie umowy o pracę z radnym tej Rady S. W. Uchwałą nr [...] z [...] Rada Miejska w T. wyraziła zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym S. W. Pismem z 15 września 2003 roku S. W. zwrócił się do Przewodniczącego Rady Miejskiej w T. z wnioskiem o uchylenie uchwały z [...]. W uzasadnieniu tego wniosku S. W. podniósł, że uchwała podjęta została z rażącym naruszeniem przepisów Statutu Gminy, a w szczególności § 43 pkt 1 i pkt 3 tego Statutu.

Uchwałą Nr [...] z [...] Rada Miejska w T. odmówiła uchylenia uchwały z [...].

W skardze z 28 października 2003 roku S. W. domagał się uchylenia uchwały Rady Miejskiej w T. z [...], podnosząc zarzuty jak we wniosku o jej uchylenie z 15 września 2003 roku. Skarżący stwierdził, że uchwała ta stanowi akt z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 16 ust. 4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, gdyż jest ona aktem zewnętrznym skierowanym do podmiotu niepodporządkowanego Radzie Miejskiej w T. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w T. wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, że sprawa ta nie podlega kognicji sądu administracyjnego, bowiem przedmiotowa uchwała nie jest aktem z zakresu administracji publicznej. Dotyczy ona imiennie oznaczonego adresata i jego osobistego interesu. Uchwała nie zawiera powszechnie obowiązujących przepisów gminnych i nie ma charakteru normatywnego.

Alternatywnie Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi wskazując, że S. W. skorzystał z możliwości wypowiedzenia się w sprawie, bowiem złożył w tej sprawie pismo do Przewodniczącego Rady, w którym złożył obszerne wyjaśnienia. Treść tego pisma przedstawiono radnym, przed podjęciem uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 31grudnia 2003 r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), a zgodnie z treścią art. 97 § 1 tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Zgodnie z przepisem art. 1 cytowanej wyżej ustawy "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych". Art. 3 § 2 cytowanej ustawy stanowi, co obejmuje kontrola działalności administracji publicznej.

Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w T. z [...] reguluje sprawę indywidualną radnego S. W. Brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, że zawiera ona rozstrzygnięcie z zakresu administracji publicznej. Uchwała ta nie zawiera powszechnie obowiązujących na terenie oddziaływania Rady Miejskiej w T. przepisów. Akt ten również nie reguluje wykonywania przez organy samorządu ich zadań administracyjnych (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 26 listopada 1992 r. III ARN 74/92 - OSNC 10/1997 poz. 182; wyrok NSA II SAIKr 1458/99, SA/Sz 399/99 - jednolitość orzecznictwa sądowo administracyjnego w sprawach samorządowych - Zakamycze 2002 str. 130).

Mając zatem powyższe na względzie Sąd na zasadzie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w postanowieniu.