Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] nr [...], w związku ze złożoną skargą przez Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zjazdu z drogi krajowej nr [...] – ulicy [...] do stacji paliw zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w O. gm. S., na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzekło uznać skargę Przedsiębiorstwa Usługowo Handlowego M. S. za zasadną, uchylić własną decyzję z [...] nr [...], uchylić decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] zn. [...] i przekazać całość akt sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu wskazano m.in., że wnioskiem z dnia 14.10.2002 r. M. S. wystąpił do Prezydenta Miasta B. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy zjazdu z drogi krajowej nr [...] – ul. [...] do zrealizowanej stacji paliw na działce nr [...] w O. gm. S. Wniosek jego został załatwiony negatywnie wskazanymi wyżej decyzjami, także w administracyjnym toku instancji.
Rozpatrując w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) skargę M. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało ją za zasadną.
Wskazano, że za uzasadniony należy przyjąć zarzut skarżącego, że skoro w oparciu o stosowne opinie organów i na podstawie prawomocnych decyzji wybudowano stację paliw płynnych wraz z zapleczem technicznym, wydano pozwolenie na użytkowanie obiektów, to niewątpliwie decyzja Prezydenta Miasta B. odmawiająca ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zjazdu budzić może wątpliwości dla strony. Wójt Gminy S. ustalając w decyzji z dnia [...] warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji paliw płynnych zobowiązał bowiem skarżącego do wybudowania jedynie dwóch wjazdów na działkę nr [...] w O., co pozostaje w sprzeczności z decyzją Prezydenta Miasta B. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien ustosunkować się do postanowienia Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. z dnia [...] zn. [...], które zdaniem skarżącego nie pozostaje w zgodzie z postanowieniem tego organu z dnia [...] zn. [...].
W skardze na powyższą decyzję M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, względnie stwierdzenie jej niezgodności z prawem.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło decyzję kasacyjną, a nie merytoryczną, jak tego wymaga art. 38 ust. 2 ustawy o NSA. Niezależnie od powyższego SKO nie ustaliło w pełni i poprawnie stanu faktycznego.
Prawomocną decyzję nr [...] Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. z dnia [...] SKO określiło jako postanowienie. Organy Gminy S. i B. współpracowały zgodnie na etapie planowania zamierzonej inwestycji w 2001 r. Decyzja nr [...] Prezydenta Miasta B. została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało uznać za zasadną.
Zaskarżona decyzja została oparta na przepisie art. 38 § 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Przepis ten dotyczy tzw. samokontroli. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, mógł uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy (od 01.01.2004 r. do dnia rozpoczęcia rozprawy).
Rację ma skarżący wskazując, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze podjęło decyzję kasacyjną, a nie merytoryczną. Stosownie do procedury obowiązującej do końca 2003 r. skargę wnosiło się bezpośrednio do Sądu, co miało m.in. ten skutek, że powodowało "zawiśnięcie sprawy".
Gospodarzem sprawy był Sąd, z czego wyprowadzono wniosek, że organ, któremu przekazano skargę celem udzielenia na nią odpowiedzi i przekazania akt sprawy mógł ją uwzględnić w całości na mocy art. 38 ust. 2 ustawy o NSA tylko w tym zakresie, w jakim mógł to uczynić Sąd.
Sposoby rozstrzygnięć Sądu w przypadku uwzględnienia skargi wskazane były w przepisie art. 22 ustawy o NSA, a wśród nich nie ma rozstrzygnięcia pozwalającego na uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia narusza przepis art. 38 ust. 2 cyt. ustawy o NSA.
Uzasadnia to, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) postąpienie jak w sentencji.