Uzasadnienie
SA/Bd 3545/03
Wojewoda K. - P. decyzją z dnia [...] Nr [...], wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) w związku z art. 23 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz.514 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. D. od decyzji Starosty A. z dnia [...] znak [...] w sprawie prawa do zasiłku dla bezrobotnych orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że na podstawie dokumentów w sprawie ustalono, iż M. D. zgłosiła się do rejestracji w PUP w A. K. w dniu [...] i otrzymała decyzję o nabyciu statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od tej decyzji wniosła zainteresowana odwołanie, podnosząc w nim, iż zaświadczenie o wynagrodzeniu wystawione przez byłego pracodawcę nie uwzględniało otrzymanych premii kwartalnych wypłacanych w następnym miesiącu po zakończeniu kwartału. Według bezrobotnej kwota premii kwartalnej podzielona na poszczególne miesiące i zwiększająca o tę kwotę dochód miesięczny pozwoliłaby zainteresowanej na uzyskanie zasiłku dla bezrobotnych.
Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 23 ust.1 pkt 2 lit. a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz.514 ze zm.) "prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy jeżeli..., w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku opłacania składek za niepełnosprawnych, o których mowa w art. 54; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni, z zastrzeżeniem ust.2 pkt 2".
Jak ustalono na podstawie załączonych do odwołania dokumentów od dnia 01.04.1998 r. do 31.10.2003 r. M. D. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w niepełnym wymiarze (3/4 etatu) w Firmie Usługowo - Handlowej P. S. Z załączonego zaświadczenia o wysokości zarobków zainteresowanej wynika, iż w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania tylko przez okres 11 miesięcy zainteresowana osiągnęła wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia.
Nie można uwzględnić podnoszonych w odwołaniu okoliczności dzielenia premii kwartalnej, ponieważ dla sprawy ma znaczenie wysokość faktycznego dochodu uzyskanego w danym miesiącu (co najmniej najniższe wynagrodzenie) od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
W okresie zatrudnienia zainteresowanej tylko w miesiącach od maja 2002 r. do grudnia 2002 r. oraz w miesiącu kwietniu, lipcu i październiku 2003 r. wynagrodzenie stanowiło co najmniej kwotę najniższego wynagrodzenia.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.
Od powyższej decyzji M. D. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, iż zaskarżana decyzja jest niesprawiedliwa i niezgodna z rzeczywistością. Skarżąca podniosła, że pracowała przez dwadzieścia lat i po zwolnieniu jej z przyczyn ekonomicznych pozostała bez środków do życia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda K. - P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniesienie przedmiotowej skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i nie zakończenie do tego dnia postępowania w sprawie skutkowało tym, że na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271) - sprawa podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd dokonując na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz 1269) kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem stwierdził, że decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów procedury, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uwzględniając treść orzeczenia organu pierwszej instancji oraz odwołania należało uznać, że rzeczą organu odwoławczego było rozstrzygnięcie zagadnienia związanego z podniesioną przez skarżącą kwestią pominięcia wypłaconych jej premii kwartalnych przy ustalaniu przez organ wynagrodzenia uzyskanego w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania w urzędzie pracy.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że organ odwoławczy miał obowiązek rozpoznać sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutu objętego odwołaniem.
Tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarte zostało ogólnikowe stwierdzenie, że w okresie zatrudnienia skarżącej tylko w miesiącach od maja 2002 r. do grudnia 2002 r. oraz w kwietniu, lipcu i październiku 2003 r. wynagrodzenie stanowiło co najmniej kwotę najniższego wynagrodzenia. Brak jednak w tym zakresie konkretnych ustaleń co do kwot wynagrodzenia uzyskanego w poszczególnych miesiącach, a zwłaszcza kwot stanowiących przychód, będący podstawą wymiaru składek. Przede wszystkim jednak organ nie przedstawił okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się przy rozpoznawaniu spornej w sprawie kwestii uwzględnienia premii kwartalnych przy ustalaniu przychodu uzyskanego przez skarżącą w kolejnych miesiącach zatrudnienia.
Organ drugiej instancji wyrażając pogląd, że dla sprawy miała znaczenie tylko wysokość faktycznego dochodu "uzyskanego w danym miesiącu, bez możliwości dzielenia premii kwartalnej", nie odwołał się do żadnych przepisów.
Brak w uzasadnieniu argumentacji co do motywów rozstrzygnięcia uniemożliwia w istocie kontrolę przyjętej przez organ oceny stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa.
Taka wadliwość decyzji, stanowiąca naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnia jej uchylenie. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że dla wyjaśnienia spornego zagadnienia niezbędne było odniesienie się przez organ do regulacji objętej w szczególności przepisami art. 53 ust.1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity Dz.U. 2003 Nr 58 p.514 ze zm.), art.18 ust.1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. 1998 r. Nr 137 poz.887 ze zm.), art.12 ust.1 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2000 r. Nr 14 p.176 ze zm.) oraz przepisami §1 i §2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18.12.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe (Dz.U. 1998 r. Nr 161 p. 1106 ze zm.).
Pominięcie wymienionych przepisów w przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podstawie prawnej rozstrzygnięcia dowodzi, że organ nie ocenił wszechstronnie prawidłowości decyzji pierwszoinstancyjnej pod kątem zgłoszonego zarzutu oraz przepisów mających zastosowanie w sprawie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 200 i art. 152 p.p.s.a.