Uzasadnienie
Komendant P. Oddziału Straży Granicznej, postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Komendanta Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej w B. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. w przedmiocie kary pieniężnej w kwocie 4.000,- zł.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan sprawy:
Decyzją nr [...] z dnia [...].06.2003 r. Komendant Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej w B. nałożył na Przedsiębiorstwo J. B.z siedzibą w A. karę pieniężną w kwocie 4.000,- zł określoną w pkt. 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2002 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym (Dz.U. Nr 115, poz. 999). WW. kara pieniężna orzeczona została za brak opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Dnia 25.06.2003 r. kierowca pojazdu V. V. złożył odwołanie od przedmiotowej decyzji.
Zgodnie z przepisem art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie w przedmiotowej sprawie służy stronie, a więc Przedsiębiorstwu J. B. z siedzibą w A., a nie kierowcy pojazdu V. V. Ukarane przedsiębiorstwo odwołania nie złożyło.
W takim stanie faktycznym stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania.
Skargę do Sądu administracyjnego wniósł V. V. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia poprzez nakazanie rozpoznania odwołania, bądź uwzględnienie odwołania i anulowanie nałożonej kary pieniężnej. Skarżący podnosi, iż jest uprawniony do wniesienia odwołania ponieważ samochód, którym jechał nie należy do żadnego przedsiębiorstwa, lecz jechał nim skarżący jako osoba prywatna (samochód został użyczony skarżącemu przez małżonków B.). Skarżący zapłacił mandat karny i jemu została wyrządzona krzywda i dlatego jest uprawniony do dochodzenia swoich praw.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 r., wydanym na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), Komendant P. Oddziału Straży Granicznej w B. uwzględnił w całości skargę V. V. i uchylił swoje postanowienie z dnia [...] lipca 2003 r.
W uzasadnieniu organ stwierdził, co następuje:
Postanowieniem z dnia [...].07.2003 r. organ II instancji stwierdził niedopuszczalność odwołania, z uwagi na to, że wnoszący odwołanie V. V. nie był stroną postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a. Kara pieniężna została nałożona na J. B., a nie na V. V. Do odwołania nie załączono też pełnomocnictwa upoważniającego V. V. do reprezentowania w postępowaniu odwoławczym – J. B. Na powyższe postępowanie złożona została skarga, którą należy uwzględnić w całości. Wnoszący odwołanie powinien zostać wezwany do usunięcia braku pełnomocnictwa stosownie do art. 64 § 2 k.p.a. w terminie 7 dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje umorzenie postępowania odwoławczego. Brak powyższego wezwania spowodowało naruszenie przepisu art. 10 § 1 k.p.a., który zobowiązuje organ administracji do zapewnienia stronie postępowania administracyjnego czynnego udziału w każdym jego stadium.
Pomimo uwzględnienia skargi skarżący V. V. podtrzymał swoją skargę i prosi o wydanie postanowienia w sprawie zwrotu niesłusznie zapłaconej kary w wysokości 4.000,- złotych.
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), stanowiącym powtórzenie obowiązującego poprzednio art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości. W niniejszej sprawie organ uwzględnił skargę w całości, albowiem uchylił swoje postanowienie z dnia [...] lipca 2003 roku o niedopuszczalności odwołania, co oznacza, iż wniesione odwołanie zostanie rozpoznane merytorycznie.
Wobec uchylenia postanowienia będącego przedmiotem skargi postępowanie przed Sądem administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, dlatego też Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.-