Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. po rozpoznaniu wniosku w sprawie nadania numeru porządkowego nieruchomościom położonym przy ul. P. w B. oznaczonych numerami geodezyjnymi 729/1 i 729/2 decyzją (...) z dnia 26 marca 2001 r. z powołaniem się na art. 105 Kpa umorzył postępowanie.
Podał, że nieruchomość oznaczona w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działka nr 729 w obr. 17 na ark. 10 miała bezpośredni dostęp do ul. P. i oznaczona była numerem 3 zgodnie z par. 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 czerwca 1968 r. w sprawie numeracji nieruchomości, które reguluje zasady w tym zakresie.
Działki nr 729/1 i 729/2 /zabudowane budynkami usługowo-mieszkalnymi w zabudowie pierzejowej/ powstały w wyniku podziału działki 729 i otrzymały numery 3A i 3B, zgodnie z par. 5 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia.
W myśl z par. 11 o oznaczeniu nieruchomości numerem porządkowym właściwy organ zawiadamia na piśmie właściciela nieruchomości, co uczyniono. Właściciele nieruchomości są obowiązani w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania zawiadomienia o oznaczeniu nieruchomości numerem porządkowym umieścić w miejscu widocznym na budynkach położonych na nieruchomości lub na ogrodzeniach tabliczki z wyraźnymi numerami porządkowymi nieruchomości /budynku/.
Jeżeli budynek jest położony w głębi nieruchomości, która jest ogrodzona od ulicy, wówczas niezależnie od tabliczki umieszczonej na budynku należy również umieścić tabliczkę na ogrodzeniu. Poinformowano także, że w przypadku, gdy powstanie przebicie przedłużenia ul. S.-R. do ul. M. i zostanie nadana odpowiednia nazwa nowej ulicy, to zgodnie z par. 6 ww. rozporządzenia zostaną przenumerowane wszystkie nieruchomości, które znajdą się przy nowoutworzonej ulicy.
Skonstatowano, że skoro numeracja nieruchomości załatwiana jest przez czynność administracyjną i zawiadomienie, to postępowanie wszczęte na żądanie Zbigniewa Ł., Beaty Janiny Ł.-R. i Agnieszki Anny Ł.-K. oraz Andrzeja Jacka K. podlegało umorzeniu.
W odwołaniu od powyższej decyzji Zbigniew Ł. wnosił o jej uchylenie, jako naruszającej art. 105, art. 75, art. 7, art. 77, art. 79 i art. 84 Kpa. Dowodził, że powstałe na skutek podziału dwie działki /nr 729/1 i 729/2/ nie mają dostępu do ulicy P., dlatego znajdujące się na nich budynki nie mogą nosić numerów tej ulicy. Od 7 lat dojazd jest od wytyczonej geodezyjnie ulicy S.-R., a numeracja budynków nawiązuje do oznaczenia budynków na działce nr 729/3, do której dojście jest od ulicy M. Po rozpoznaniu powyższego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją (...) z dnia 18 czerwca 2001 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Zauważono, że zgodnie z obowiązującym w tym przedmiocie rozporządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 czerwca 1968 r. oznaczanie nieruchomości numerem porządkowym następuje z urzędu lub na wniosek właściciela czy zarządcy.
Ponieważ przepisy rozporządzenia stanowią, że o nadaniu numeru porządkowego nieruchomości organ zawiadamia na piśmie o tym właściciela, to nie jest to sprawa administracyjna, a czynność urzędowa. Decyzja administracyjna, czego domaga się odwołujący -jak podano - nie może być wydana. Dlatego prawidłowe było umorzenie postępowania przez organ pierwszej instancji.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Zbigniew Ł. domagał się jej uchylenia. Ocenił, że stanowisko organu odwoławczego narusza art. 28 Kpa i art. 127 Kpa, eliminuje bowiem właścicieli nieruchomości i pozbawia ich prawa wniesienia odwołania. Podniósł, że postępowanie nie było bezprzedmiotowe, a decyzja nie została należycie umotywowana oraz stanowi przykład dowolnej interpretacji przepisów prawa.
Jak podniesiono - Prezydent Miasta B. powinien ustanowić służebność dojścia i dojazdu do przedmiotowych nieruchomości zgodnie z decyzją o podziale, a tego nie czyni.
W odpowiedzi na skargę SKO w B. wnosiło o oddalenie jej jako bezzasadnej. Podtrzymało ocenę, że nadanie numeru porządkowego nieruchomości nie jest sprawą administracyjną, a czynnością urzędową.
Odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze, iż stanowisko organów obu instancji "narusza postanowienia art. 28 i art. 127 Kpa, eliminując właścicieli nieruchomości jako strony oraz pozbawiając możliwości ewentualnego złożenia odwołania" to przyznano skarżącemu rację - informując jednak, że obowiązujące przepisy nie nadają właścicielom nieruchomości numerowanych przymiotu strony ani - w konsekwencji - nie dają możliwości złożenia odwołania, gdy nadany numer nie odpowiada ich oczekiwaniom. Natomiast, jak stwierdzono, nie można stwierdzić, by właściciele nieruchomości nie mieli możliwości obrony przed rozstrzygnięciami podejmowanymi w przedmiotowej kwestii, które są przez nich oceniane jako nieracjonalne i niezgodne z przepisami.
W myśl przepisu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym sąd orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 /decyzje i postanowienia wydawane w trybie administracyjnym i egzekucyjnym/ akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Fakt, iż przepisy prawa nie przewidują w przedmiotowej sprawie formy decyzji, ani co za tym idzie środków odwoławczych, nie przesądza o tym, że właściciele nieruchomości pozbawieni są możliwości prawnej ochrony swych interesów.
Naczelny Sąd Administracyjny badając zgodność z prawem powyższej decyzji, zważył co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
W postępowaniu administracyjnym wydanie decyzji jest dopuszczalne wówczas, gdy wynika to z przepisu prawa. Inaczej mówiąc, musi istnieć przepis prawa uzasadniający załatwienie sprawy przez wydanie decyzji administracyjnej /art. 104 Kpa/. Administracja publiczna może bowiem działać w indywidualnych sprawach nie tylko przez wydawanie decyzji. Szereg doniosłych prawnie spraw jest załatwianych przez podejmowanie czynności materialno-technicznych. Kompetencja organu administracji publicznej do podejmowania decyzji winna znajdować podstawę w prawie materialnym.
Przedmiot postępowania w sprawie niniejszej dotyczył nadania nowego /innego niż dotychczasowy/ numeru porządkowego nieruchomości. Kwestie tego zakresu reguluje rozporządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 czerwca 1968 r. w sprawie numeracji nieruchomości /Dz.U. nr 23 poz. 151/. Stanowi ono, że właściwy organ /wskazany w rozporządzeniu/ o oznaczeniu nieruchomości numerem porządkowym decyduje z urzędu albo na wniosek właściciela lub zarządcy /par. 10 ust. 1/, o czym zawiadamia na piśmie właściciela nieruchomości /par. 11/. Powyższa regulacja prawna nie przewiduje formy decyzji do załatwienia wniosku o nadanie numeru porządkowego nieruchomości. Przewiduje formę faktycznej czynności administracyjnej, czyli czynności technicznej oraz obowiązek zawiadomienia strony o jej dokonaniu. Zainicjowanie postępowania o nadanie numeru porządkowego nieruchomościom po podziale kończy się czynnością nadania oznakowań zgodnie z wymogami rozporządzenia z dnia 25 czerwca 1968 r.; (...) nie może kończyć się wydaniem decyzji administracyjnej.
W rozpoznawanej sprawie z akt wynika, że o nadaniu numeru porządkowego dla działki Beaty Ł.-R. zawiadomiono 12 kwietnia 2000 r., zaś dla drugiej nieruchomości powstałej na skutek podziału /Zbigniewa Ł. i innych/ zawiadomiono dnia 28 lutego 2001 r.
Wniosek inicjujący niniejsze postępowanie - o nadanie innych numerów porządkowych - został złożony dnia 12 marca 2001 r.
Wobec tego była podstawa prawna do umorzenia postępowania zainicjowanego przez Zbigniewa Ł. i innych mieszkańców budynków położonych na działkach nr 729/1 i 729/2 w B., którzy domagali się wydania decyzji nie godząc się z nadanymi numerami porządkowymi. Wydanej na podstawie art. 105 par. 1 Kpa decyzji umarzającej postępowanie w sprawie nie można uznać za sprzeczną z prawem, w sytuacji, gdy nadanie numeru porządkowego nieruchomości nie podlega załatwieniu w formie decyzji administracyjnej, a w formie czynności z zakresu administracji publicznej.
Nie można też dopatrzyć się naruszenia praw strony, jak zarzuca skarga. Nie stanowi bowiem takiego naruszenia prawidłowe, zgodne z przepisami rozporządzenia z dnia 25 czerwca 1968 r. oznakowanie nieruchomości, mimo żądania strony odbiegającego od tegoż oznakowania. W sprawie niniejszej nasuwa się wniosek, iż faktycznie skarżącemu chodzi o inny cel - wskazany w skardze jako "ustanowienie służebności dojścia i dojazdu" do przedmiotowych nieruchomości. Skoro złożył wniosek o nadanie numeru porządkowego, to nie mógł być on rozpoznany w innym przedmiocie, czego obecnie oczekuje.
Kontrola legalności w sprawie niniejszej dotyczy wyłącznie decyzji o umorzeniu postępowania w przedmiocie nadania numeru porządkowego nieruchomości. Zatem inne okoliczności, czy żądania skarżącego nie wchodzą w zakres badania sądu w niniejszej sprawie.
Jak wyżej wykazano - w sprawie nadania numeru porządkowego brak było podstawy prawnej do wydania decyzji.
Z wyżej wskazanych względów należało skargę uznać za nieuzasadnioną.
Na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak na wstępie.