Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzut skargi, jakoby w sprawie miał zastosowanie przepis art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ jest nietrafny. Zwalnia się bowiem od podatku od środków transportowych - zgodnie z wyżej wymienionym przepisem - środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne. Ustawa nie definiuje pojęcia "zapas mobilizacyjny'', który mógłby być oceniony w kontekście wymienionej ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skąpe jest też orzecznictwo sądowe i literatura fachowa w tej mierze.
W myśl art. 208 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./, na urzędy i instytucje państwowe oraz podmioty gospodarcze i inne jednostki organizacyjne może być nałożony obowiązek świadczeń rzeczowych polegający na oddaniu do używania posiadanych nieruchomości i rzeczy ruchomych na cele przygotowania obrony Państwa. Zgodnie zaś z treścią art. 210 wym. ustawy, decyzje o przeznaczeniu nieruchomości lub rzeczy ruchomej na cele świadczeń rzeczowych wydaje wójt lub burmistrz.
W tej sprawie nie wchodzą w grę zapasy mobilizacyjne, ale mamy do czynienia ze świadczeniami rzeczowymi na wypadek ogłoszenia mobilizacji lub wybuchu wojny.
Wykaz pojazdów przeznaczonych do świadczeń rzeczowych środkami transportowymi to nie to samo co zapasy mobilizacyjne.
W doktrynie i praktyce rezerwy mobilizacyjne to niemal to samo co zapasy mobilizacyjne. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 1995 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach (...) /Dz.U. nr 90 poz. 404/ rezerwy dzielą się m.in. na mobilizacyjne - służące realizacji zadań związanych z obronnością i bezpieczeństwem państwa. Rezerwy mobilizacyjne w takim ujęciu tworzą ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie /art. 4 ust. 1 cyt. wyżej ustawy/.
W sprawie skarżąca spółka w oparciu o decyzje organu gminnego, ustalające obowiązek świadczeń rzeczowych pojazdami samochodowymi na wypadek stanu zagrożenia lub wojny, sporządziła wykaz środków transportowych i bezzasadnie na tym wykazie określiła ten transport jako zapasy mobilizacyjne. Następnie skarżąca zwróciła się do tegoż organu o zwolnienie od podatku od środków transportowych tychże pojazdów w trybie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Żądanie takie skarżącej jest prawnie nieuzasadnione.
Sąd stwierdza, że postępowanie organów gminnych co do ustalenia wym. świadczeń rzeczowych jak i odmowy zwolnienia od podatku od środków transportowych tzw. zapasów mobilizacyjnych skarżącej są prawidłowe i zgodne z przepisami prawa. Nieuzasadnione jest w tej sytuacji żądanie skarżącej.
Sąd podziela pogląd w niniejszej sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarty w zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę. Stanowisko Sądu w tej sprawie jest zbieżne z główną linią orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Warto w tym miejscu wymienić wyroki NSA I SA/Wr 2007/96 z dnia 23 stycznia 1998 r. - Wspólnota 1998 nr 15 str. 18, I SA/Wr 1307/97 z dnia 22 maja 1997 r. - nie publikowany oraz I SA/Po 1571/96 z dnia 25 czerwca 1997 r. - Orzecznictwo w sprawach Samorządowych 1998 nr 1 poz.
- 3. Ten kierunek orzecznictwa znajduje aprobatę w doktrynie /zob. J. Dziuba, W. Sech i A. Krzepka - Podatki i opłaty lokalne Wyd. Poznań 1993 r./.
Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.