Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie WSA w Białymstoku z 27 stycznia 2004 r., SA/Bk 1117/03

PostanowienienieprawomocneWojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku·27 stycznia 2004 r.

Powołane przepisy

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II
Rozpoznanie
w dniu 15 stycznia 2004 roku na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie o zagospodarowanie gruntów p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.-
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA S. Prutis (spr.), Sędziowie NSA A. Sobolewska-Nazarczyk, J. Bujko
E. Trzeciak protokolant

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Starosty W. z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie przeznaczenia do zalesienia gruntu rolnego stanowiącego własność J. J. - zakończonej decyzją Starosty W. z dnia [...] marca 2003 r. - nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło decyzję organu I instancji odmawiającą wznowienia postępowania i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż zalesienie gruntów należących do J. J. będzie miało negatywny wpływ na otaczające grunty i właściciele tych gruntów powinni jako zainteresowani być stronami postępowania w sprawie zalesienia. Dlatego też organ odwoławczy uchylił decyzję odmawiającą wznowienia postępowania i nakazał, przy ponownym rozpatrzeniu, określić precyzyjnie, którzy właściciele gruntów są stronami postępowania.

W skardze do Sądu Administracyjnego właściciel zalesianego gruntu – J. J. wniósł o uchylenie decyzji kasacyjnej z powodu jej niezgodności z prawem, a w szczególności z art. 28 k.p.a.

Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2004 r. reprezentant organu odwoławczego przedłożył ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. w sprawie przeznaczenia do zalesienia gruntu stanowiącego własność J. J., wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a., z powodu rażącego naruszenia przepisów art. 3 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 roku o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz.U. nr 73, poz. 764).

Na tej podstawie pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosił o umorzenie postępowania sądowego. Skarżący podtrzymał skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy po zaskarżeniu do Sądu decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, nakazującej organowi I instancji wznowienie postępowania w sprawie zalesienia gruntu, organ odwoławczy stwierdził nieważność decyzji w sprawie zalesienia gruntu. A zatem w istocie mamy do czynienia ze zbiegiem dwóch trybów weryfikacji decyzji na drodze administracyjnej.

Zdaniem komentatorów Kodeksu postępowania administracyjnego: "Następstwem prawnym stwierdzenia nieważności decyzji jest bezprzedmiotowość postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które podlega na podstawie art. 105 § 1 umorzeniu. Stwierdzenie nieważności oznacza bowiem wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego, a zatem jeden z elementów przedmiotu postępowania w sprawie wznowienia postępowania nie istnieje. Brak zatem zasadniczego przedmiotu postępowania w sprawie wznowienia – sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną, powoduje, że po stwierdzeniu nieważności decyzji postępowanie w sprawie wznowienia staje się postępowaniem bezprzedmiotowym, a zatem w myśl art. 105 § 1 podlega umorzeniu." (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, Warszawa 1996, str. 614).

Wobec stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zalesienia gruntów, bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe ze skargi na decyzję kasacyjną w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją, z tych samych względów, jakie wyżej przedstawiono. Dlatego też Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjni (Dz.U. nr 153, poz. 1271).-

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.