Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 26 lutego 1998 r., SA/Bk 1119/96

Rozpoznanie

w dniu

Sprawa

sprawy ze skargi Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w S. na decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia 28 sierpnia 1996 r. (...) w przedmiocie odmowy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 1995 rok - oddala skargę.

Teza

Przepisy art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wykluczają możliwość zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym po wykreśleniu podatnika z rejestru VAT. Rozliczenia podatku mogą być dokonywane jedynie z podatnikiem podatku VAT, czyli z podmiotem obowiązanym do płacenia tego podatku.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w S., pismem z dnia 6 marca 1996 roku zwróciła się do Urzędu Skarbowego w G. z wnioskiem o zwrot nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym za marzec 1995 roku, wynikającym z deklaracji VAT-7, złożonej przez "ZURB" Zasobu Skarbu Państwa w R.D. w kwocie 880 złotych, którego następcą prawnym jest Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w S. W uzasadnieniu wniosku podano, że zarządzeniem Nr 85/94 Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w S. z dnia 30 marca 1994 roku został utworzony "ZURB" Zasobu Skarbu Państwa ze zlikwidowanego "PPURB" w R.D. Następnie Zarządzeniem Nr 126/95 z dnia 30 marca 1995 roku Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa w S., "ZURB" Zasobu Skarbu Państwa został zlikwidowany. Wszelkie należności i zobowiązania przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa w S. Dlatego też nadpłacony podatek VAT winien być zwrócony Agencji jako następcy prawnemu.

Urząd Skarbowy w G. pismem z dnia 22 kwietnia 1996 roku skierowanym do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w S. wyjaśnił, że od podatnika podatku od towarów i usług - "ZURB" Skarbu Państwa w R. D., otrzymał w kwietniu 1995 roku deklarację VAT-7 za marzec 1995 roku. W deklaracji wykazana była nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w kwocie 880 złotych - do przeniesienia na następny miesiąc /poz. 99 deklaracji VAT-7/. W dniu 27 kwietnia 1995 roku podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym w G. zgłoszenie o zaprzestaniu działalności w związku z likwidacją zakładu. Urząd Skarbowy wykreślił podatnika z rejestru i unieważnił nadany mu nr NIP. Wyjaśniono, że zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 25 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego nie przysługuje podatnikom, którzy zostali wykreśleni z rejestru podatników VAT. Wyjaśniono też, że przejęcie należności oraz zobowiązań bilansem likwidacyjnym sporządzonym na dzień 31 marca 1995 roku nie rodzi prawa do sukcesji kwoty podatku naliczonego, czy prawa do zwrotu różnicy podatku, które przysługiwały poprzednikowi.

Nie zgadzając się z powyższym, Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w S. wniosła odwołanie do Izby Skarbowej w S. W uzasadnieniu podano, że zlikwidowany podatnik mylnie wykazał w deklaracji VAT-7 kwotę 880 zł, do przeniesienia na miesiąc następny /poz. 99/ zamiast wykazać ją w poz. 98 deklaracji. Zdaniem odwołującej się powołany przez Urząd Skarbowy w G. przepis nie ma w sprawie zastosowania, gdyż dotyczy rozliczenia podatku należnego, a w sprawie chodzi o podatek naliczony i dlatego winien on być zwrócony następcy prawnemu, który przejął wszelkie zobowiązania i należności.

Izba Skarbowa w S. decyzją z dnia 28 sierpnia 1996 roku zaskarżoną decyzję Urzędu Skarbowego w G. zawartą w piśmie z dnia 22 kwietnia 1996 roku utrzymała w mocy. W uzasadnieniu podano, że nie ma oddzielnego przepisu dotyczącego zwrotu podatku należnego czy też naliczonego. Podatnik ma jedno zobowiązanie z tytułu podatku VAT. Przepisy art. 21 ustawy dają możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Możliwości takiej nie ma jednak podatnik, który został wykreślony z rejestru podatników. Przejęcie praw i obowiązków przez Agencję Własności Rolnej nie nadaje jej statusu następcy prawnego. Następcą takim mógłby być podmiot gospodarczy, który przejąłby ogół praw i obowiązków podatnika w związku z przejęciem jego majątku. Sytuacja taka nie ma jednak miejsca w niniejszej sprawie. Skarżąc powyższą decyzję Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy w S. wnosiła o jej uchylenie. Zdaniem skarżącej decyzja sprzeczna jest z przepisami art. 21 ustawy o podatku VAT.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu powtórzone zostały argumenty zawarte w uzasadnieniach decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy w postaci odmowy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym organy podatkowe powołały przepisy art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Powołane przepisy stanowią, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie dokonali zgłoszenia rejestracyjnego lub zostali wykreśleni z rejestru. Wyżej przytoczone przepisy art. 25 ust. 3 ustaw o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wykluczają możliwość zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym po wykreśleniu podatnika z rejestru VAT. Rozliczenia podatku mogą być dokonywane jedynie z podatnikiem podatku VAT, czyli z podmiotem obowiązanym do płacenia tego podatku. Ustawa nie dopuszcza natomiast możliwości dokonywania rozliczeń z podmiotem wykreślonym, Urząd Skarbowy postąpił zgodnie z dyspozycją podatnika podatku VAT - "ZURB" Zasobu Skarbu Państwa w R.D., zawartą w deklaracji VAT-7, odnoszącej się do marca 1995 roku. Jednostka ta kwotę nadwyżki podatku 880 złotych wykazała do przeniesienia na miesiąc następny czyli na kwiecień 1995 roku. Urząd Skarbowy w G. dyspozycję podatnika honorował. Następnie, w dniu 27 kwietnia 1995 roku podatnik zgłosił zaprzestanie działalności gospodarczej, składając formularz VAT-4.

W świetle powyższych okoliczności zarzuty skarżącej, że organy podatkowe naruszyły art. 1 ustawy o podatku od towarów i usług okazały się chybione. Postępowanie organów podatkowych znajduje oparcie w powołanych przepisach art. 25 ust. 3 przedmiotowej ustawy.

Skoro Sąd, jak wyżej wskazał, nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, przeto skarga okazała się nieuzasadnioną.

Sąd stosując przepisy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł, jak w sentencji.