Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...].08.2003 r., [...], utrzymał w mocy postanowienia Urzędu Skarbowego w S. z [...].06.2003 r. Nr [...] i [...], odmawiające zawieszenia postępowania w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności wspólników spółki jawnej "S." A. T. i M. B. w S. W uzasadnieniu postanowienia wywiódł, że podstawy zawieszenia postępowania zostały enumeratywnie wyliczone w przepisie art. 201§1 ustawy Ordynacja podatkowa.
W myśl art. 201§1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Ponieważ Urząd Skarbowy w S. jest organem właściwym w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej wspólników spółki jawnej "S.", a także organem restrukturyzacyjnym, to w sprawie nie ma zastosowania powołany wyżej przepis ustawy Ordynacja podatkowa. Zaległości podatkowe spółki "S." w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące lat 1997 i 1998 zostały określone prawomocnymi decyzjami, a zatem zaległości są znane.
A. T. na powyższe postanowienie wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisu art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155, poz. 1287) oraz art. 121§1 i art.122 ustawy Ordynacja podatkowa. Domagając się uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej i poprzedzających je postanowień Urzędu Skarbowego w S. wywiódł, że wskutek złożenia 11.11.2002 r. wniosku zaległości podatkowe objęte zostały postępowaniem restrukturyzacyjnym w trybie art. 12 ust. 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoporawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155, poz. 1287). Postępowanie to nie zostało zakończone, a to skutkuje, że wykonanie decyzji ostatecznych, określających zaległości podatkowe uległo z mocy prawa wstrzymaniu.
W tej sytuacji zaległości podatkowe, które spółka będzie zobligowana zapłacić nie są jeszcze znane, a zatem wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności wspólników jest uzasadniony.
Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie 16.01.2004 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniesiona została 01.09.2003 r.
Zgodnie z przepisem art. 97§1 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 01.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 155, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Dane zawarte w aktach sprawy nie dawały podstawy do stwierdzenia, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia nie było dotknięte wadą nieważności. W tej sytuacji Sąd był związany cofnięciem skargi. Cofnięcie skargi w myśl art. 161§1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje umorzeniem postępowania.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł o umorzeniu postępowania.