Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, wydanym na podstawie art. 138 ust. 1 pkt 2 oraz art. 144 Kpa, po rozpatrzeniu zażalenia Lecha R. na postanowienie z dnia 11.06.2002 r. (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., prostujące z urzędu omyłkę dotyczącą numeru geodezyjnego działki, popełnioną w 16 wierszu na pierwszej stronie upomnienia z dnia 10.06.2002 r. (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie w pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił, co następuje:
Organ I instancji, po stwierdzeniu popełnienia omyłki w upomnieniu z dnia 10.06.2002 r., poprzedzającym wszczęcie postępowania egzekucyjnego, postanowieniem z dnia 11.06.2002 r. sprostował oczywisty błąd dotyczący numeru geodezyjnego działki, na której zlokalizowane zostały barakowozy, stanowiące własność państwa Barbary i Lecha R. Na postanowienie zażalenie złożył Lech R. Organ odwoławczy zważył, co następuje:
Zażalenie Lecha R. należy uznać za słuszne. Art. 113 par. 1 kodeksu postępowania administracyjnego upoważnia organy administracji publicznej do prostowania w drodze postanowień błędów pisarskich, rachunkowych i oczywistych omyłek, jakie wystąpiły w wydanych przez siebie decyzjach.
Upomnienia z dnia 10.06.2002 r. wydanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nie można określić mianem decyzji, a więc przepis zawarty w art. 113 par. 1 Kpa nie może być zastosowany do sprostowania jego treści z racji popełnionego błędu.
Organ I instancji po stwierdzeniu wystąpienia w upomnieniu omyłki winien ja sprostować zwykłym pismem, bądź wydać drugie upomnienie pozbawione błędu.
W tym stanie rzeczy postanowienie z dnia 11.06.2002 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. wydane w oparciu o art. 113 par. 1 Kpa należało uchylić w całości, a postępowanie w organie pierwszej instancji umorzyć.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł Lech R. Skarżący podnosi, iż zaskarżonym postanowieniem umorzono postępowanie w I instancji, ale nie podjęto rozstrzygnięcia co do niezgodności z prawem prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący stwierdza, że naruszono prawo przez organ I instancji tj. PINB w S., polegające na prowadzeniu dwóch postępowań egzekucyjnych w tej samej sprawie, w oparciu o różne decyzje administracyjne, z tym, że pierwsza z tych decyzji została uchylona 14.05.2001 r. /tj. 15-cie miesięcy temu/. Skarżący wnosi o: 1/ anulowanie rozpoczętego postępowania egzekucyjnego, jako niezgodnego z prawem, 2/ wydanie zakazu rozpoczynania nowego postępowania egzekucyjnego do czasu naprawienia pełnej szkody powstałej w związku z uchyleniem prawomocnej decyzji podjętej z naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymując swoją argumentację organ wyjaśnił, że przedmiotem podjętego rozstrzygnięcia było tylko i wyłącznie działanie organu I instancji, podjęte w kwestii sprostowania oczywistej omyłki i tylko w tej sprawie organ odwoławczy mógł wypowiedzieć się w podjętym postanowieniu, uwzględniając zażalenie z dnia 22.06.2002 r. Lecha R. Zarzuty oraz wnioski zawarte w skardze wykraczają poza zakres podjętego rozstrzygnięcia i na tym etapie postępowania administracyjnego nie mogły być uwzględnione przez organ odwoławczy /w postępowaniu odwoławczym nie zostały one przez stronę przedstawione/.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie organu odwoławczego jest zgodne z prawem, dlatego też skarga podlega oddaleniu.
Zgodnie z przepisami art. 113 par. 1 oraz art. 126 Kpa instytucja sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych pomyłek ma zastosowanie w przypadku wydanych przez organ decyzji oraz postanowień. Nie ma natomiast zastosowania do upomnienia, które nie należy do tych kategorii aktów administracyjnych. Stąd też organ odwoławczy zasadnie uchylił postanowienie o sprostowaniu omyłki i upomnieniu i umorzył postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargi na ostateczne decyzje i postanowienia organów administracji publicznej. Sąd kontroluje legalność zaskarżonych aktów administracyjnych. Nie rozpoznaje natomiast wniosków zgłoszonych w skardze, nie będących przedmiotem rozpoznania i rozstrzygnięcia organów administracji. Zastrzeżenia co do prowadzonego postępowania egzekucyjnego skarżący winien przedstawić w odrębnym postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.